از اينها گذشته فضل مدّعى است كه ارباب تواريخ متفقا مىگويند : ابو بكر در روز سقيفه از آن محل خارج نشد تا اينكه تمام انصار ، به استثناى سعد ، با او بيعت كردند و اين ادعا دروغى آشكار است . ابن اثير در كامل مىگويد : هنگامى كه رسول خدا ( ص ) وفات نمود ، انصار در سقيفهء بنى ساعده براى بيعت با سعد بن عباده گرد آمدند . ابو بكر وقتى اين خبر را شنيد همراه عمر و ابو عبيدة بن جرّاح نزد آنان آمد و پرسيد : چه خبر است ؟ گفتند : يك امير از ما و يك امير از شما ، ابو بكر گفت : اميران از ما و وزيران از شما . سپس افزود : من يكى از اين دو مرد ، عمر و يا ابو عبيده - امين اين مردم - را براى شما مىپسندم . عمر گفت : كداميك از شما ميل دارد قدمهايى را كه پيامبر مقدم داشته است به عقب راند ؟ سپس عمر و به دنبال او مردم با ابو بكر بيعت كردند اما انصار يا برخى از انصار گفتند : ما فقط با على ( ع ) بيعت مىكنيم . ( 1 ) مانند اين مطلب در تاريخ طبرى ( 2 ) هم نقل شده است . ابن عبد البر در الاستيعاب در شرح زندگانى ابو بكر مىگويد : روزى كه رسول خدا ( ص ) رحلت فرمود در سقيفهء بنى ساعده با وى بيعت شد . سپس فرداى آن روز كه سه شنبه بود بيعت عمومى گرفته شد و سعد بن عباده و گروهى از خزرج و فرقه اى از قريش مخالفت كردند . امّا اينكه فضل پنداشته است كه اهل حلّ و عقد در آن روز انصار بوده‌اند نوعى حق كشى نسبت به مهاجرين است ؛ چرا كه تعداد مهاجرين و علما و فرماندهانشان نيز بسيار بود . وى در مورد مرگ سعد در هفت روز پس از بيعت ، دروغ عجيبى گفته است ؛ زيرا نظر وى با نظر دانشمندان و مورخان كه بالاتفاق مرگ او را در حوران و اكثرا در زمان خلافت عمر مىدانند ، سازگار نمىباشد . ابن حجر در الاصابه در شرح حال سعد مىگويد :

--> ( 1 ) . كامل ، ج 2 ، ص 156 . ( 2 ) . ج 3 ، ص 198 .