سخنى دروغ است و نقلهاى متواتر و اجماع امت اين ادعا را رد مىكند ؛ زيرا خلافت ابو بكر در روز سقيفه با حضور اهل حلّ و عقد كه در آن زمان گروه انصار خصوصا قبيله خزرج بودند ، تصويب شد . چون مراد از اهل حلّ و عقد ، فرماندهان ارتش و كسانى است كه حكومت و خلافت بدون رضايت آنان تحقق نمىيابد ، و چنين افرادى در آن زمان گروه انصار بودند . آيا هيچ يك از مورخان از زمان صحابه تاكنون در اين مسئله اختلاف دارد كه ابو بكر سقيفه را ترك نكرد مگر هنگامى كه تمام انصار به استثناى سعد بن عباده - كه در آن زمان بيمار بود و پس از هفت روز درگذشت - با او بيعت كرده بودند ؟ وى مىگويد : خلافت ابو بكر با بيعت عمر و رضايت چهار تن از صحابه انجام پذيرفت ، آيا اين سخن ، افترايى باطل نيست كه تمام تواريخ معتبر آن را دروغ مىشمارند ؟ البته اين مسئله درست است كه اولين شخص بيعت كننده ، عمر بود و به دنبال او نيز انصار با ترديد و نگرانى و كشمكش بيعت نمودند . اگر انصار از پيامبر شنيده بودند كه على جانشين اوست پس چرا اين سخن رسول خدا ( ص ) را به عنوان دليل عليه ابو بكر به كار نبردند و چرا خلافت او را با اين دليل رد نكردند ؟ آيا آنان كه در خانهء خود بودند ، با توجه به وجود نزديك هزار تن از دوستان خويش ، از ابو بكر و عمر مىترسيدند ؟ آيا اگر پيامبر چنين مطلبى گفته بود باز هم آنان با جر و بحث مىگفتند يك امير از شما و يك امير از ما ؟ پس چرا به عمر و ابو بكر نگفتند : هنوز كه از پيمان رسول خدا ( ص ) در غدير خم چندان نگذشته است چرا سخن رسول خدا ( ص ) را زير پا مىنهيد ؟ چرا از دستور وى پيروى نمىكنيد ؟ حداقل فايده آن گفتگو اين بود كه از بيعت كردن خوددارى مىكردند . هيچ يك از اماميّه نيز جرأت نكرده است ادعا كند كه انصار در روز سقيفه چنين گفتند . پس اى خردمندان ! آيا ممكن است كه پيامبر سخنى را در حضور همهء مردم فرموده باشد و انصار در آنجا حاضر نباشند ؟ آيا امكان دارد انصارى كه ، خدا و پيامبر را يارى نمودند و به مسلمانان خانه دادند و براى يارى پيامبر دست به كشتار اشراف زدند و دشمنى اعراب را پذيرا گشتند در اينجا ساكت بمانند و اصلا سخن رسول خدا ( ص ) را به ميان نكشند ؟ با وجود اينكه عمر و ابو عبيده با بيان اين جملهء پيامبر كه : « امامان از قريش هستند » آنان را وادار به تسليم نمودند ، چطور مىشود كه آنان سخن پيامبر ( ص ) را در غدير خم در مورد امامت على ( ع ) مطرح نكنند ؟ هر مسلمان عاقل و منصفى اگر دربارهء سكوت انصار و استدلال نكردن آنان به سخن