( ابن تيميه ) كه در ردّ كتاب منهاج الكرامه علَّامه حلَّى - ره - آورده ، اشاره كرده‌ام چه لازم بود كه به نحوى بدان اشاره شود ليكن در اغلب مواضع به نام وى تصريح نكرده‌ام . اگر پستى مطالب و بد زبانى قلم و درازى عبارات و آشكارى عداوت و ناصبىگرى وى در برابر پيامبر اكرم ( ص ) و فرزندان پاكيزه اش نبود ، جا داشت كه پيش از هر چيز آن را به بحث كشيم . زيرا اين جانب تا كنون نديده‌ام كه احدى از علماى شيعه ، ردّى بر آن نوشته باشد . ولى به پيروى از دانشمندان شيعه كه نظرات و قلمهاى خويش را از مناظره با او پاك نگه داشته‌اند ، مناسب نديدم كه قلم خود را در بحث و مناظره با وى آلوده كنم . اما از آنجا كه عمده پاسخ وى و ديگران در مسئله امامت ، مناقشه در سند احاديثى است كه دربارهء فضايل اهل بيت ( ع ) و مطاعن دشمنان آنان وارد شده است ، مقدمه اى را كه در پى مىآيد ، نگاشتم تا بدين وسيله هم از پاسخ به وى بطور اجمال بىنياز گرداند ، و هم در فهم مطالب اين كتاب مفيد واقع شود . از خداوند مسئلت دارم كه مرا در اتمام بحث يارى فرمايد و در حسن ختام آن موفق بدارد كه : انه أكرم المسؤلين و أرحم الرّاحمين