سنّى نشين خصوصا شهرهاى قفقاز منتشر شد . شمار زيادى از دانشمندان اهل سنت به منظور مناقشه با علَّامه حلَّى به نزد او آمدند . اين گفته مؤيد ديدگاهى است كه مىگويد : علَّامه به عراق برنگشت بلكه چند ماه در آنجا ماند . . . و شاه يك مدرسه و يك كتابخانهء سيار در اختيارش گذاشت . به هر حال ، اين مناظره بر تفكر و فرهنگ مذهبى مسلمانان در آن تاريخ رعشهء سختى وارد كرد . شاه پيش از دريافت كتاب نهج الحق و كشف الصدق اعلام كرد كه به مذهب شيعه گراييده است و دستور داد كه نام جانشينان دوازده گانهء رسول خدا ( ص ) ، امامان اهل بيت ( ع ) را بر روى سكَّه‌هاى طلا ، كه در آن زمان پول رايج ايران بود ، ضرب كردند . از آنجايى كه خدابنده تعصب مذهبى نداشت و به آزادى انديشه و عقيده پاى بند بود ، مذهب شيعه را حتى بر افراد خانواده اش هم تحميل نكرد . بدين گونه ، علَّامه حلَّى اسدى توانست با علم ، و ايمان ، و قوّت قلب و صبر و بردبارى ، و توّسل به خداى متعال ، امت مسلمان ايران را از اين آشوب نجات دهد ، و خاندان شاه را از ارتداد حفظ نمايد ، و اسلام را از خطر اين فتنه عظيم مصون دارد . همچنين توانست ديوار آهنين زندانى را كه حاكمان جلَّاد و ستمگر به دور مذهب اهل بيت ( ع ) كشيده و آن را در طول چندين قرن در قم و محلهء كوچكى در خراسان محصور كرده بودند ، فرو ريزد ( 1 ) . در فضاى مناظره و گسترش انديشه در ميان دانشمندان مذاهب مختلف ، مذهب شيعه به واسطهء دلايل قوى خود بتدريج طى سه قرن در ايران گسترش يافت . شاه اسماعيل صفوى كه در ابتداى قرن دهم هجرى روى كار آمد و زمينهء اجتماعى ، سياسى و دينى ايران را آماده ديد ، شيعه را مذهب رسمى كشور اعلام كرد . بدين ترتيب ، روشن مىشود كه تمايل ايرانيان به كسب علم و دانش و حقيقت جويى آنان ، علت اصلى گرايش به مذهب شيعه است . اگر اين رغبت صادقانهء اكثر ايرانيان ، خصوصا دانشمندان و فقهاى آنان نبود ، مناظرات واقعگرايانه و آزادى انديشه كه به همّت خدابنده در ميان ايرانيان گسترش يافت ، نمىتوانست آنان را از اسارت تعصبات مذهبى موروثى كه با مذهب اهل بيت ( ع ) سازگارى ندارد ؛ رهايى بخشد ، بلكه همچنان در فتنه‌ها و درگيريهاى مذهبى خود باقى مىماندند و مذهب شيعه نيز در خراسان و قم تا امروز از جور و ستم جنايتكاران و تازيانهء حاكمان ستمگر و بيهوده گوييهاى ناصبيان كينه توز آل محمد ( ص ) و پيروانشان رنج مىبرد .

--> ( 1 ) بنگريد به : اعيان الشيعه ج 5 ، شرح حال علَّامه ؛ مقدمهء علَّامه سيد رضا صدر بر كتاب نهج الحق و كشف الصدق و كتابهاى شرح حال .