هر دو را نام عبد الرحمن است * آن يكى ملجم وديگر جامى « 1 » وديگر ؛ محقّق متّقى آخوند ملّا محمّد تقى مجلسي رحمه اللّه كه در « شرح من لا يحضره الفقيه » فرموده كه : شخصي در مجلس ملّا جامى نقل كرد كه زنى فرزدق شاعر را در خواب ديد واز حال أو پرسيد ، فرزدق شاعر گفت كه : حق تعالى مرا آمرزيد به سبب آن قصيده‌اى كه در حضور هشام در مدح علي بن الحسين عليه السّلام گفتم ، پس آخوند مجلسي گفته - به اين مضمون - كه : پس ملا جامى با آن ناصبيّتش گفت كه : سزاوار است كه حق تعالى جميع عالميان را به بركت آن بيامرزد « 2 » ، انتهى . پس بروز بعضي از مدايح أئمة عليهم السّلام وكلمات موهمه خوبى أو از قبيل ساير مدايح بلكه بسيارى از عبارات واعترافاتى است كه بر زبان بسيارى از علماء وأعيان سنّيان از قبيل فقهاء أربعة وأرباب صحاح ستّه وفخر رازي وابن حجر وزمخشري وغزّالى وغيرهم جارى گشته ، از جهت اتمام حجّت وكمال لطف ورأفت بر فرقهء محقّهء اماميّه وشهادت جماعت مذكوره كه مقارب عصر أو وبعضي مؤالف وبعضي مخالف أو بوده‌اند از أدلّ دلائل است بر كمال ظهور نصب وعداوت أو كه قابل توجيه وتأويل نبوده ، زيرا كه قاضى نور اللّه مذكور نظر به معارضه در مذهب كه با ميرزا مخدوم شريفى ناصبي داشت بنابر مصلحتى كه ديده أكثر أعيان سنّيان وصوفيان را داخل شيعيان گردانيده وبه مفهومات ضعيفه واحتمالات بعيدهء سخيفه استدلال بر تشيّع ايشان نموده ، چنانكه از مطالعه ومراجعهء كتاب « مجالس » معلوم ومفهوم مىگردد . ومع ذلك از أعيان صوفيان كسى را كه براي سنّيان به جا گذاشته شيخ عبد القادر گيلانى وملّا عبد الرحمن جامى است [ * 19 ] .

--> ( 1 ) مراجعه شود به ريحانة الأدب : 1 / 390 ، مجالس المؤمنين : 2 / 133 . ( 2 ) روضة المتّقين : 14 / 413 و 414 .