هر يك به گوشه‌اى كمين كردند پس يكى از ايشان سياهى به نظرش در آمد ، خيال كرد كه خوك است ، تفنگ را خالى نمود ، پس معلوم شده كه همان رفيق أو بوده وكشته شده ، ديت أو بر كيست وبه كه مىرسد ؟ جواب : قصر مىكند ، به استجماع شرايط . وديت بر عاقله است هرگاه آن مقدمه به بيّنهء شرعيه ثابت شود يا عاقله اعتراف كند ، والّا بر قاتل است ، وبر ورثه - كما فرض اللّه - قسمت مىشود . سؤال غقنح [ 1158 ] : ذكرت أبا عمرو فمات مكانه * فيا عجبا ! هل يهلك الناس من ذكر وزدت عليّا بعده فرأيته * يفارق دنياه ومات على صبر « 1 » جواب : المراد بذكرت قطعت ديّته « 2 » ، وعلى هذا يتنزّل قول الآخر عند ذكر الحرب والملاحم . نسرّهم إن هم أقبلوا * وإن أدبروا فهم من نسبّ « 3 » فالمعنى : نطعنهم إذا أقبلوا في السرّة « 4 » وإذا أدبروا في السيّئة وهي الاست . سؤال غقنط [ 1159 ] : چنانكه در ملك طلق يد تصرّف قوى است ، در وقف نيز چنين است ؟ جواب : هرگاه كيفيّتش معلوم نباشد قول متصرّف مسموع است . سؤال غقس [ 1160 ] : عالمي در دعاى صحيفهء كامله چنين خواند : « فقلت اذكرونى » « 5 » - به فتح تاء وضمّ همزه وصل - وهر چند أو را تنبيه نموديم

--> ( 1 ) لم نعثر عليه . ( 2 ) في الف ، د : ريّته ، ولكنّ الصحيح « ذبذبه » أي : ذكره ( لاحظ ! مجمع البحرين : 2 / 58 ، تاج العروس : 11 / 382 ) . ( 3 ) الصحاح : 2 / 683 . ( 4 ) في ب : أسرة . ( 5 ) صحيفهء سجاديه : 294 ( دعاى وداع رمضان ) .