فرق نمىتواند شد ، زيرا كه عبادت بودن حجّ واعتبار نيّت قربت در مطلق عبادات متّفق عليه است . وجدّ امجد ملّا محمد تقي مجلسي رحمه اللّه در « حديقة المتقين » در أوايل باب زكات بعد از بيان ثواب نماز وزكات چنين فرموده‌اند كه : اين همه ثواب نماز يك‌ساله است كه خود را به اجاره مىدهند از براي أموات وسه چهار هزار دينار مىگيرند با تعب بسيار ، مولانا عبد اللّه تسترى رحمه اللّه مىفرمودند كه : شهيد ثاني رحمه اللّه مضطرّ شده بودند وخود را به اجاره داده بودند در سالى به دو هزار دينار عجمي ، هرگاه نماز مثل شيخ زين الدين كسى كه وحيد دهر « 1 » بود به حسب قيمت متعارف اين باشد نماز ديگران را بر اين قياس كن وتفضل الهى را ملاحظه كن كه در برابر عملي كه خوبش به اين قيمت باشد حق سبحانه وتعالى به وعدهء واجبهء خود اين ثواب مىدهد كه محاسبان از حصر آن عاجزند وبنده در آن تقصير مىنمايد « 2 » ، تمام شد كلام آخوند . ودر وجوب ترتيب نماز خلاف نموده‌اند ومشهور وجوب است وأقوى عدم است وأحوط اعتبار ترتيب است . ومراد ترتيب آن است كه : تا نماز يك شبانه روز تمام نشود نماز ديگر كرده نشود ، نه آنكه ايّام بايد مترتّب باشند . وبنابر عدم وجوب مىتوانند نايبان ؛ نماز اجاره را به جماعت گزارند وپنجاه نماز ظهر - مثلا - قبل از عصر به عمل آورند ودر روزه ترتيب شرط نيست إجماعا . سؤال غسح [ 1068 ] : في ألغاز تتعلق بالصلاة ، قيل لأبي زيد : أيجوز أن يسجد الرجل على العذرة ؟ قال : نعم ويجانب العذرة . قيل : له السجود على الخلاف ؟

--> ( 1 ) ج : عصر . ( 2 ) در مظانّش نيافتيم .