جواب : آن است كه شال را بر دوش اندازد « 1 » . وقال الجزري في « النهاية » : إنّه كان يتوشّح بثوبه أي : يتغشّى به ، والأصل فيه من الوشاح وهو شيء ينسج عريضا من أديم ، وربّما رصّع بالجوهر والخرز ، وتشدّه المرأة بين عاتقيها وكشحيها ، ويقال فيه : وشاح وإشاح ، ومنه حديث عايشه : « كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه وآله وسلّم يتوشّحني وينال من رأسي « 2 » ، أي يعانقني ويقبّلني » « 3 » . سؤال ظنح [ 958 ] : هرگاه پيشنماز رداء را پهن نكند كه دوش را بپوشاند وهمچنان در گردن اندازد وطرف چپ را بر جانب راست اندازد ، چه صورت دارد ؟ واگر آويخته باشد وبيندازد چون است ؟ جواب : در صورت اوّل شايد سنّت رداء به عمل نيامده باشد چون دوش را نپوشيده وصورت ثاني را بعضي طريق يهود مىدانند « 4 » . سؤال ظنط [ 959 ] : عورتي كه در نماز بايد پوشيده شود چيست ؟ جواب : از مردان همان عورت متعارف ايشان است ، يعنى ذكر وخصيتين وسوراخ دبر واگر از ناف تا سر زانو را بپوشاند بهتر است . وامّا زنان پس مجموع بدن ايشان عورت نمازى است مگر همان مقدار از رو كه در وضوء شستن آن واجب است ، ودستها از بند دست تا سر انگشتان از شكم وپشت وپشت پاها از زير قوزك پا تا سر انگشتان از روى پا وكف آن ودر وجوب ستر مو خلاف ضعيفى هست « 5 » واصحّ وجوب است ، پس اگر زير چانه

--> ( 1 ) لازم به يادآورى است كه : مراد مؤلّف رحمه اللّه اين است كه شال را بر روى لباسها بر دوش اندازد ، واين برگرفته از روايات مىباشد . مراجعه شود به : وسائل الشيعة : 4 / 395 - 398 باب 24 . ( 2 ) مسند أحمد : 7 / 268 حديث 25015 ، 313 حديث 25313 ( با اندكى اختلاف ) . ( 3 ) نهاية ابن أثير : 5 / 187 . ( 4 ) روض الجنان : 211 ، حدائق الناضرة : 7 / 140 . ( 5 ) مختلف الشيعة : 2 / 96 .