جواب : در زمان غيبت گزاردن نماز عيدين جايز وسنّت است ، هر چند كه فرادى باشد ، يا امام جماعت مجتهد نباشد ، على الأظهر الأشهر . وبعضي فرادى را سنّت وجماعت را حرام مىدانند « 1 » ، وبعضي بالعكس « 2 » ، وقول نادرى هست به وجوب با جماعت « 3 » - خصوصا - هرگاه امامش مجتهد باشد « 4 » ، بنابراين هرگاه كسى نه مجتهد باشد ونه مقلّد حرام است بر أو به عنوان فرادى گزاردن ، زيرا كه : آن نماز در اين صورت مردّد است ميان سنّت وحرمت ، وبه اجماع كلّ علماء حرمت بر سنّت غالب است در صورت تردّد « 5 » ، واللّه العالم .

--> ( 1 ) مختلف الشيعة : 2 / 262 ، رياض المسائل : 4 / 89 ، كشف اللثام : 4 / 340 . ( 2 ) مختلف الشيعة : 2 / 263 و 264 ، كشف اللثام : 4 / 339 . ( 3 ) ذخيرة المعاد : 318 . ( 4 ) همانطورى كه شهيد ثاني رحمه اللّه در « روض الجنان : 318 . » فرموده : در بين علماى شيعه كسى را نيافتند كه : « فقيه » را يكى از شرائط وجوب صلاة العيدين بدانند ، وعلماى متأخّر هم فرمايش شهيد را تأييد كردند . ولى صاحب حدائق اصرار دارند كه : چون علماء تصريح كردند كه شرائط وجوب عيدين همان شرائط وجوب صلاة الجمعة مىباشد ، لذا لازم است تمام أقوال بزرگان در صلاة الجمعة در صلات عيدين هم تكرار شود . ظاهرا اين مبنى مورد تأييد مصنف قرار گرفته وبر طبق اين مبنى يكى از أقوال در صلاة الجمعة وجوب با فقيه جامع الشرائط مىباشد . « مفتاح الكرامة : 3 / 56 » پس در صلاة العيدين هم به ناچار ؛ اين قول وجود خواهد داشت . ( 5 ) فرائد الأصول : 1 / 366 و 2 / 822 . توضيح : عبارت شيخ انصارى رحمه اللّه چنين است : « ونسب تقديم الحاظر علي المبيح إلى المشهور بل يظهر من المحكي عن بعضهم عدم الخلاف في ذلك » . ودر تعادل وتراجيح عبارتى مشابه همين عبارت دارد ، ودر هر دو مورد در اجماع ترديد مىكند . ودر كتب معروف به ناقل اجماع دست نيافتيم ومحتمل است منظور از « عن بعضهم » در كلام شيخ انصارى ، مؤلّف ( يعنى صاحب مقامع الفضل ) ويا ديگر باشد . بارى همين مسأله را شهيد اوّل در « تمهيد القواعد : 40 » از أهل تسنن نقل كرده كه بعضي به تخيير وبعضي به ترجيح طرف تحريم تمايل پيدا كرده‌اند ، ولى خودش ترجيح طرف تحريم را