سپس با مهاجرت به عتبات عاليات عراق از محضر اساتيدى بزرگوار چون ملا محمد ايروانى « 1 » و شيخ زين العابدين مازندرانى « 2 » استفاده نمود و موفق به دريافت اجازه شد . سپس به ايران بازگشت و در روستاى آران به وظايف دينى و وعظ و ارشاد و ترويج دين حنيف پرداخت . او عالمى وارسته ، متقى ، صالح ، عابد ، سرشار از معرفت و داراى اطلاعات فراوان و مخلص در اعمال و اقوال بود . سال 1325 در 75 سالگى دارفانى را وداع كرد و فرزند برومندش عالم جليل ميرزا احمد بعد از او به وظايف دينى و مذهبى پرداخت . « 3 » آثار مؤلف از مرحوم آرانى آثار علمى متعددى به جا مانده و در كتب تراجم به برخى از آنها اشاره شده است . آنچه تاكنون از آثار ايشان اطلاع يافتيم ، از اين قرار است : 1 - عرائس الاحكام . مرحوم آقا بزرگ تهرانى اين شرح را در چهل هزار سطر دانسته ، و آن را شرحى مفصّل بر الفيه شهيد معرفى كرده و مى نويسد : در ابتداى جلد اول اين شرح ، در بارهء اصول دين به تفصيل بحث شده است ، اين كتاب نزد فرزند برومندش ميرزا احمد مى باشد . ( ذريعه ، ج 18 ، ص 52 و نقباء البشر ، ج 4 ، ص 1541 )

--> ( 1 ) . ملا محمد فرزند محمد باقر ايروانى ، از علماى بزرگ نجف به سال 1306 ق وفات يافت . ( فهرس التراث ، ج 2 ، ص 204 ) ( 2 ) . شيخ زين العابدين بار فروشى مازندرانى ، از علماى بزرگ نجف اشرف به سال 1296 ق وفات يافت . ( نقباء البشر ، ج 2 ، ص 805 ) ( 3 ) . نقباء البشر ، ج 4 ، ص 1541 .