و اگر كفار به سبب تحصّن ايشان بر ساير مسلمين مستولى شوند يا از ماندن كفار در مقابل ايشان خوفى از كسر بيضهء اسلام باشد جايز نيست تحصن ايشان به قلعه و خندق و مانند آن ، و واجب است ايشان را بر آمدن از قلاع و اقدام به جهاد و دفاع ، تا حفظ بيضهء اسلام نمايند و غير مقصودين را كه علم به مقاومت مقصودين ندارند ، واجب است فوراً نهضت به امداد ايشان ، اگر چه مقصودين را فى الواقع قدرت مقاومت باشد ، چه اگر تأخير كنند تا كشف حال مقصودين از هجوم قاصدين شود ، شايد استيصال و هلاك ايشان مكشوف گردد و اگر تعجيل ندهند مقصودين را ، اطمينان خاطر و تقويت قلب به هم رسد و چنان كه جايز نيست تأخير غير مقصودين به ظن مقاومت مقصودين ، همچنين جايز نيست ايشان را تعلل به اين كه ظن غلبهء مسلمين شرط جهاد است و چگونه رواست در اين مقام تعلل به اين گمان و تقاعد از جهاد و آسايش در دور و پوشيدن جامهء راحت و نوشيدن جام استراحت و حال آن كه احدى در اشتراط ظن غلبه سخن بر سبيل احتمال نگفته ، چه جاى اين كه قائل شود به آن ؟ ! و اگر مسلمين به گمان اين اشتراط ، تعلّلى در اين جهاد نمايند ، از كجا است ايشان را علم به اين كه اين دشمن كه بعض بلاد اسلام را تسخير و عموم اهل آن را ذليل و اسير ساخته ، اكتفا خواهد نمود به آن سر زمين و به همان مسلمين ، با آن كه به حسب عادت چنان كه پيش بيان شد گمان نيست كه اكتفا به بعض نمايد ؟ ! [ فرق يازدهم سزاوار نبودن هجوم ناگهانى و شبيخون زدن ] فرق ديگر كه دليل است بر مزيد اهتمام و تأكيد در وجوب اين جهاد : آن كه در جهاددعوتى سزاوار نيست هجوم ناگاه و شبيخون و مانند آن و در اين جهاد باكى نيست از آن و جايز است مقاتله با دشمن بدانچه غير سم باشد و اميد فتح به آن رود مانند خرابى قلعه‌ها و خانه‌ها و ديوارها و سوزانيدن به آتش و فرو ريخت « 1 » كه شمرده شود از آن محاربه « 2 » به توپ و

--> ( 1 ) . چنين است ، و كلمه واضح نيست . ( 2 ) . چنين است ، و كلمه واضح نيست .