يخشاه ) و كسى را كه ولى عهد و قايم مقام خود داشته و ملك آذربايجان را به او واگذاشته است ، شاهزاده عباس ميرزا ( ادخله الله فى شفاعتنا و جعله في الدنيا و ال‌آخرة تحت ظلّنا و في حمايتنا ) در جمع سپاه براى كسر شوكت كفار و اخذ اموال و اسر عيال و اطفال آنها . هر كه در سپاه ايشان قتيل شود مثل آن است كه در لشكر ما به قتل رسيده و آنكه اطاعت ايشان كند چنان است كه اطاعت ما كرده باشد و هر كه ايشان را يارى نكند ، نديم ندامت شود و محروم از شفاعت ما در روز قيامت باشد . اى شيعيان و چاكران كه شنونده‌ايد گفتار ما را و پيروانيد كردار ما را ، چون شما را خوانده شود اين كتاب و مسموع شود اين خطاب ، بر آوريد تيغ‌ها از نيام و طلب كنيد خون شهدا را در اين مقام . بگوييد به آواز بلند كه دور و نزديك شنوند : كجا است غيرت اسلام ؟ كجا است حميّت شريعت سيد انام ؟ كجا است حرمت مردم و نساء كه پرده نشينان عفت و ناموس‌اند و اكنون بعض ايشان محل زنا و فجور روس‌اند ؟ كجايند اهل ناموس از امم ؟ كجايند آنان كه مىگفتيم در حق ايشان « اكثر شيعتنا العجم » ؟ اگر نكوشيد با شنيدن اين كلام و نخواهيد جهاد دشمنان در اين مقام ، نمىرسيد به شفاعت ما در روز قيام . جناب سيد المجتهدين آقا سيد على « 1 » ( طاب ثراه ) اجازت نامه به عربى نوشته مختصر ترجمه آن اين است :

--> ( 1 ) . مراد مؤلف از اين عالم جليل القدر معلوم نشد . و احتمال مىرود كه مراد سيد على محمد فرزند محمد نقوى كه رساله جهاديه نوشته و در سال 1312 وفات نمود . نگاه كنيد به الذريعه ، ج 5 ، ص 297 ، شماره 1396 .