اگر موشى را در ظرف ، و پيش از غسل يا وضو يا شستشوى لباس ببيند ، بايد دوباره لباس و هر كجا را كه آب آن ظرف رسيده ، بشويد و وضو و نماز را نيز اعاده كند . . . [ دستور امام به شستشوى لباس دلالت بر اين دارد كه آب متنجس سبب نجاست آن شده است . ] جواب : از ظاهر روايت فهميده مىشود كه عين نجاست در آب وجود دارد ، زيرا بودن يك موش كه بدن آن شكافته است ، باعث پخش شدن نجاست آن در آب مىشود ، خصوصا پس از فعل و انفعالات فراوان و در مدت طولانى . در نجس شدن چيزى كه با عين نجاست برخورد كند ، ترديدى نيست . احتمال دارد [ در فرض متلاشى نشدن موش ] پس از شستن لباس و بدن ، بى درنگ نماز خوانده شده است ، بدون ترديد نماز خواندن با آن لباس مرطوب صحيح نيست ، اگر چه نجس كننده نباشد . همانند اين مسأله است اگر موى خرگوش بانماز گزار باشد كه نماز با آن جايز نيست ، و اگر خشك باشد ، نجس كننده نيست . ( ج ) عمار در روايت ديگرى ميگويد : سألت أبا عبدالله ( ع ) عن البارية يبلّ قصبها بماء قذر ، هل تجوز الصلاة عليها ؟ فقال : اذا جفت فلا باس بالصلاة عليها . « 1 » از امام صادق ( ع ) درباره بوريايى كه نىهاى آن با آب نجس ، مرطوب شده است ، سؤال كردم كه آيا نماز خواندن بر آن جايز است ؟ حضرت فرمود : اگر بوريا خشك شود ، جايز است .

--> ( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 370 .