از سن صبا تا حين رحلت كه از شصت متجاوز عمر يافت در تحصيل معارف دينيه ، آبله پا و در نشر علوم و حق طلبى به اعتلا و به غايت كريم النفس و وارسته و بسى قانع و بى ساخته بود . شرح كيفيت سلوك و رياضات آن مجاهد را مقامى عظيم بايد و تفصيل آن در حوصله تحرير نمىآيد و اگر در كليات و آنچه نوشته مىشود مسامحه نرود نيز دفترها به آن مشحون گردد . مدتها به شراكت فرزند اكبر او سيد محمد در خدمتش استفاده نموده‌ايم . در اين ظرف ايام هرگز نديدم كه از امور مَسْنُونه از صوم و صلاة و دعوات مأثوره چيزى از او فوت شود و يا فعلى كه در شرع مذموم باشد از او سرزند ، حتى در افعال مباحه نيز به احتياط بود . از آقاى محمدباقر بهبهانى و سيد محمد مهدى طباطبايى [ بروجردى ] سيد بحر العلوم كه از اعلام افاضل سموّ المكان و سر آمد مجتهدين عالى شأن بود ، اجازه عامّه تحصيل نموده ، روزگارى به عزت و احترام گذرانيد . در سفر مشهد مقدس رضوى از استاد الحكما ميرزا محمد مهدى خراسانى به قدر فرصت استفاده حكميات نمود . در فتاوى به غايت محتاط بود و از قبول هدايا و احسان از مردم حتى از كرام خلق از دوستان احترازى تمام داشت و به لقمه نام جوين كه از بعض اراضى موروثى به او مىرسيد ، مىساخت . مصنفات بسيارى در هر فن از م‌آثر قلم او بر صفحه عالم به يادگار است كه متذكر آنها نيستم . دو سال قبل از وفاتش از وفور اشفاق استادانه مكتوبى در بنگاله از آن