كردند آنچه نبايست كرد ، ايشان نيز اگر تجاوز از جمعه مأمور بكنند و بكنند آنچه ممنوع بودند چون فروختن متاع و تجارت مذموم ، محروم از ثواب و مستحقّ عقاب خواهند بود ؛ چنان كه در احاديث بسيار واقع شده كه : « هر چه در بنى اسرائيل واقع شده است ، در اين امّت نيز واقع مىشود ، مساوى و برابر يكديگر ، چنان كه مساوى است يك تاى نعل با نعل ديگر ، و يك پر تير با پر ديگر » « 1 » ، پس چنان كه بنى اسرائيل بعد از رفتن حضرت موسى به مناجات ، گوساله‌پرست شدند و حضرت هارون هرچند منع كرد فايده نكرد و ممتنع نشدند ، همچنين امت پيغمبر ما ، بعد از رفتن رسول ( ص ) به اعلى علّيين ، ابوبكرپرست شدند ، و او را به خلافت نصب كردند و چنان كه بنى اسرائيل مخالفت امر الهى نمودند در تجاوز و عدوان از شنبه ، همچنين جماعتى از اين امت تجاوز مىكنند از روز جمعه و به عبادت و ذكر خدا سعى نمىكنند . « وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ » « 2 » . اگر گويند كه : بنى اسرائيل دانسته عدول و تجاوز از سبت كرده‌اند ، و ايشان مىگويند كه : مبادا فعل جمعه مشروع نباشد در زمان غيبت امام . جواب آن كه : معلوم نيست كه تمام بنى اسرائيل دانسته مرتكب نهى مزبور شده باشند ، بلكه ايشان نيز به تشكيك اهل شكوك ، فريب شيطان خوردند ، و توهّم كردند كه حبس ماهىها در روز شنبه و شكار آن‌ها در روز يكشنبه مباح است ، و فريب خوردن ايشان ، عذر در شكار كردن در روز يكشنبه نمىشود ، به جهت آن كه بعد از ورود منع

--> ( 1 ) . احاديث بسيارى به اين مضمون وارد شده است : « لَتركبنّ سُنَنَ مَن قَبلِكُم حذو النعل بالنّعل و القذّة بالقذّة » . ر . ك : امالى ، شيخ مفيد ، ص 135 ؛ تفسير سعد السعود ، ص 65 ؛ طرائف ، ابن طاووس ، ص 380 ؛ بحارالانوار ، ج 9 ، ص 249 . ( 2 ) . مائده ، آيهء 32 .