ميان و اكر ميسّر نشود در هر جمعه وانكذارد آن را . « 1 » و نافله يوميّه در روز جمعه بيست ركعت است زياده بر روزهاى ديكر به چهار ركعت : شش ركعت در اوايل روز و شش ركعت ديكر بعد از آن به ساعتى و شش ديكر بعد از آن و دو ركعت نصف النهار . و اكر شش يا هشت را بين الفرضين بكذارند هم نيكو است . و در بعضى روايات بيست و دو و در بعضى هيجده نيز آمده است . و از حضرت صاحب الامر - عليه السّلام - منقول است كه بهترين وقتى از براى نماز جعفر كذاردن اوايل روز جمعه است . « 2 » و در كافى روايت كرده كه هر كه بعد از نماز عصر روز جمعه بكويد : « اللهم صَلّ عَلى محمد و آل محمّد الاوصياء المرضيّين بأفْضل صَلَواتِك وَ بارِكْ عَلَيهم بِأفْضَلِ بَركاتِكَ وَ السلامُ عَليْه وَ عَلَيْهِم وَ رَحمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُه » بنويسد خداى تعالى براى او صد هزار حسنه و محو كند از او صد هزار سيّئه و قضا كند به جهت او صد هزار حاجت و بلند كرداند مر او را صد هزار درجه . « 3 » و اذكار و دعوات ، و تلاوت سوره‌هاى خاص در اين روز بسيار است از مواضعش بطلبند كه اين رساله كنجايش ذكر آن ندارد . باب ششم - در فضيلت جماعت حق - سبحانه و تعالى - در قرآن مجيد امر فرموده به جماعت همچنان كه امر فرموده به نماز آن جا كه مىفرمايد : « وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ » « 4 » يعنى به

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 425 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 8 ، ص 56 . ( 3 ) . كافى ، ج 3 ، ص 429 . ( 4 ) . بقره ، آيه 43 .