رَأسِ فَرسَخَينِ » « 1 » و كسى كه بوده باشد بر سر دو فرسخ يعنى از موضعى كه نماز جمعه در آن مىكذارند . و در كافى و تهذيب با اسناد صحيح روايت كرده‌اند از حضرت امام جعفر صادق - عليه السلام - كه فرمود : « إنّ اللّه [ عزّوجلّ ] فَرَضَ » به درستى خداى عزّوجلّ فرض كرداند « في كُلِّ سَبْعة أَيّام » در هر هفت روز « خَمسًا و ثَلاثين صَلاة » سى و پنج نماز را « منِها صَلاةً » از آن جمله نمازيست « واجِبَةً عَلى كُلّ مُسْلِم أَنْ يشهدَها » واجب است بر هر مسلمانى كه حاضر شود آن را « إلا خَمْسَة » مكر پنج كس « الْمَريضُ وَ الممْلُوكُ وَ المُسافِرُ و المرأَةُ وَ الصبيّ » « 2 » بيمار و بنده و مسافر و زن و كودك . و در كتاب من لا يحضره الفقيه با اسناد صحيح روايت كرده كه از حضرت امام محمّد باقر - عليه السّلام - پرسيدند : « عَلى مَن تَجبُ الجمعة » بر كه واجبست نماز جمعه ؟ « قال : على سَبعَة نَفَرٍ منَ المُسلمين » فرمود : بر هفت كس از مسلمانان « و لا جُمعة لاقَلّ مِنْ خَمْسَةٍ أَحَدهُمُ الامامُ » و نماز جمعه نيست كمتر از پنج كس را كه يكى از ايشان پيش نماز باشد ، يعنى تا پنج نباشد جايز نيست و تا هفت نباشد واجب نيست « فَإنِ اجتَمعَ سَبْعَة » پس اكر مجتمع شدند هفت كس « وَ لَمْ يُخافُوا » و نترسيدند يعنى تقيه بر ايشان واجب نبود « أَمّهم بَعضُهمْ وَ خَطَبَهُم » « 3 » امامت مىكند بعضى از ايشان ايشان را و خطبه مىخواند .

--> ( 1 ) . كافى ، كلينى ( م 329 ق ) ، تحقيق على اكبر غفارى ، دار الكتب الاسلاميه ، چاپ سوم ، 1388 ق ، ج 3 ، ص 419 ؛ من لا يحضره الفقيه ، شيخ صدوق ( م 381 ق ) ، تحقيق على اكبر غفارى ، قم ، جامعه مدرسين ، چاپ دوم ، 1404 ق ، ج ، ص 409 ؛ تهذيب الاحكام ، شيخ طوسى ( م 460 ق ) تحقيق سيد حسن خرسان ، دار الكتب الاسلاميه ، چاپ چهارم ، 1365 ش ، ج 3 ، ص 2 . ( 2 ) . كافى ، ج 3 ، ص 418 ؛ تهذيب الاحكام ، ج 3 ، ص 19 . ( 3 ) . ر . ك : وسائل الشيعه ، ج 7 ، ص 304 .