بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سپاس و ستايش مر خداى را كه صوامع آسمان را به صنوف طاعت ملائكه پيراست ، و جوامع زمين را به صفوف جمعه و جماعت مؤمنين آراست ، هر صنفى از آنان را به طاعتى خاص سر افراخت ، و هر يك از اينان را به عبادات كوناكون * مشرّف ساخت ، و درود نامعدود بر روان خاتم انبيا و سرور اوليا و ساير ائمه هدى - صلوات الله عليهم - كه به ترويج دين قويم و ترسيم شرع مستقيم قيام نمودند و به اجتماع در طاعات و اقامت جمعه امر فرمود . امّا بعد ، چنين كويد محسن بن مرتضى كه : اين نامه‌ايست از ما جماعت مؤمنان را در بيان وجوب نماز جمعه و فرض عين بودن آن در جميع اعصار و امصار و به وادى و اقطار بر جميع مكلّفين سوى ذوى الاعذار و ذكر شرايط و آداب و فضيلت و ثواب و فضل روز جمعه بر ساير روزها و وظايف اين روز مبارك و فضيلت نماز جماعت و شرايط و آداب و احكام آن . و باعث بر نوشتن اين نامه آن است كه جمعه و جماعت ركنى است عظيم در دين ، مشتمل بر تعظيم شعائر الله ، و اطاعت امر إله ، و متابعت پيغمبر ، و باز ايستادن از فحشا و منكر ، و بر خوردن مؤمنان به يكديكر ، و برى شدن از نفاق ، و پاك شدن از كناه و شقاق ، و محافظت بر اوقات صلوات و آداب آن ، و مضاعف شدن اجر و ثواب آن ، و تأليف قلوب مؤمنان ، و تحصيل محبت اخوان ، و تعاون ايشان در امر دين و دنيا ، و غير آن از حكمت‌ها .