و صدوق ، ابو جعفر بن بابويه - رضى اللّه تعالى عنه - حكم به وجوب اعاده و احتجاج به روايت عمار ساباطى كرده است « 1 » ، و آن روايت محمول است بر استحباب ، على الأصحّ . سى و يكم : متوضى را به سبب خروج مذى ، اعادهء وضو مستحب است ، و آن - به فتح ميم و اسكان ذال معجمه - آبى است رقيق لزج كه بعد از ملاعبت زنان يا تقبيل از روى شهوت بيرون مىآيد و ابن جنيد آن را ناقض طهارت و موجب اعادهء وضو شمرده « 2 » و احتجاج به روايتى « 3 » كرده كه اصحّ ، حمل آن است بر استحباب . سى و دوم : بعد از خروج وذى اعادهء وضو سنت است ، و آن - به اعجام ذال ساكنه - آبى است كه ساعتى بعد از خروج منى بيرون مىآيد و ابن جنيد آن را ناقض طهارت « 4 » و موجب اعادهء وضو مىداند . سى و سوم : اعادهء وضو به سبب خروج ودى - به سكون دال مهمله - مستحب است ، و آن آبى است كه عقب بول بعد از استبراء بيرون مىآيد و در اخبار امر به اعادهء وضو و تعليل به آنكه اين رطوبت از دريرهء بول - به اهمال دال مفتوحه « 5 » - بيرون مىآيد ، وارد است « 6 » .

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 39 ، ح 148 . ( 2 ) . مختلف الشيعة ، ج 1 ، ص 94 ، مسأله 52 . ( 3 ) . احتجاج به روايت محمد بن اسماعيل نموده كه در تهذيب الأحكام ، ج 1 ، ص 18 ، ح 42 و استبصار ، ج 1 ، ص 92 ، ح 295 آمده است . ( 4 ) . آن را نيافتيم . ( 5 ) . در حاشيه آمده است : « دريرة قطره‌اى گرد و باقى مانده پيش هم دريرة گويند . » ( منه ( ره » . ( 6 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 280 ، ب 12 از ابواب نواقض وضو ، ح 14 .