شانزدهم : كسى را كه خواهد با حامل مجامعت كند ، وضو از براى آن جماع سنت است و در حديث وارد است كه در جماع حامل بىوضو ، خوف آن است كه دل مولود كور و دست او بخيل [ بوده ] « 1 » باشد . « 2 » هفدهم : كسى را كه تغسيل ميت كرده باشد ، اگر خواهد كه قبل از غسل مس ميت مجامعت كند ، وضو از براى آن جماع سنت است . « 3 » هجدهم : جنب را اگر خواهد كه تغسيل ميت كند ، وضو از براى آن تغسيل سنّت است . نوزدهم : حايض از براى نشستن در مصلى در وقت نماز و به قدر نماز به ذكر الهى مشغول بودن ، وضو مستحب است . بيستم : متوضى را وضو سنت است به قصد تجديد وضوى اوّل ، خواه واجب و خواه مندوب ، از براى هر نماز مستأنف ، خواه فرض و خواه نفل و در صدر اسلام استيناف وضو از براى هر نماز واجب بود و در استحباب تكرير تجديد وضو مرّةً بعد أُخرى « 4 » از براى يك نماز و استحباب تجديد وضوء مأتيّ به قبل از اتيان به نمازى ، خلاف است ، بعضى از اصحاب از آن منع كرده‌اند « 5 » و نزد من اطلاق نصوص مرجح جانب استحباب است و علامه - رحمه اللّه تعالى در تذكره « 6 » حكم قطعى به استحباب كرده است .

--> ( 1 ) . در بعضى از نسخه‌ها « بوده » نيست و در بعضى ديگر « باشد » نيست . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 385 ، ب 13 از ابواب وضوء ، ح 1 . ( 3 ) . وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 544 ، ب 34 از ابواب غسل ميت ، ح 1 . ( 4 ) . يعنى يكى پس از ديگرى . ( 5 ) . آن را شهيد ثانى از شهيد اوّل نقل فرموده در الفوائد المليّة ، ص 53 . ( 6 ) . تذكرة الفقهاء ، ج 1 ، ص 203 - 204 .