إلّا نادى ملك بين يدي الناس : أيّها الناس قوموا إلى نيرانكم التي أوقدتموها على ظهوركم فأطفئوها بصلاتكم » « 1 » هيچ نمازى كه وقت آن حاضر شود نيست الّا آنكه ملكى از ملائكه موكله بر اعمال عباد ندا كند در برابر مردم كه اى مردمان ، برخيزيد به جانب آتشهاى گناهان خود كه به هيزم معصيت بر پشت خود افروخته‌ايد ، پس اطفاى شعله آن آتشها بكنيد و فرونشانيد التهاب و اشتعال آن را به آب نهر نماز خود . تاسع : از طريق كافى كلينى - رضوان اللّه تعالى عليه - في الصحيح عن زرارة عن أبي جعفر ( ع ) ، قال : « بينا رسول اللّه ( ص ) جالس في المسجد إذ دخل رجل فقام يصلّي ، فلم يتمّ ركوعه و لا سجوده ، فقال ( ص ) : نقر كنقر الغراب ، لئن مات هذا و هكذا صلاته ليموتنّ على غير ديني » « 2 » ؛ به سند صحيح از زرارة از مولاى ما أبي جعفر الباقر ( ع ) فرمود : كه روزى از روزها رسول ( ص ) نشسته بود در مسجد كه مردى داخل مسجد شد ، پس برخاست به نماز گذاردن ، پس نماز گذارد از روى استعجال ، بىاكمال ركوع و سجود و اتمام وظائف و آداب ، پس رسول ( ص ) فرمود : اين مرد نمازگزارنده ، در نماز خود ، نظير كلاغى است در برچيدن دانه از روى زمين به منقار ، و نماز او با اين قيام و قعود و ركوع و سجود شبيه نقر آن كلاغ است ، اگر اين شخص بميرد و نماز او در مدت حيات به اين قاعده بوده باشد ، هرآينه از لباس حيات عارى خواهد شد بر غير دين من ، يعنى بر دين ديگر غير دين اسلام . نعوذ باللّه من ذلك . عاشر : به طريق أبي جعفر كلينى در كافى از سهل بن زياد از نوفلى از سكونى از

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 208 ، ح 624 . ( 2 ) . كافى ، ج 3 ، ص 268 ، ح 6 .