انجام دهند يا در كارهايى كه به آنها محوّل شده موفّق باشند ، بايد از پشتيبانى و كمك خداوند برخوردار باشند ; آنها مخلوق خدا و تحت امر و فرمان او هستند . « شعار » از « شَعْر » به معناى مو است ، در عرب به لباس زيرين كه با پوست بدن مماس است « شعار » و به لباس رويين « دثار » مىگويند . پس شعار آن چيزى است كه در عمق است ; اگر گفتيم شعار « اللّه اكبر » مىدهند ، يعنى از عمق جان « اللّه اكبر » مىگويند ; و اينجا هم كه حضرت فرموده است : « و اشعر قلوبهم تواضع اخبات السّكينة » يعنى تواضع و فروتنى در برابر خداوند را در اعماق جانشان قرار داده . « تواضع » به معناى فروتنى است ; چون « تواضع » از مادّه « وضع » است و « وضع » يعنى انسان خود را در مقابل بزرگى پايين قرار دهد و كوچكى كند . « سكينة » از مادّه « سكون » به معناى آرامش است ، پس « اخبات السّكينة » به معناى خضوع با آرامش است ; حضرت در اين جمله كوتاه سه صفت را گنجانده : يكى « تواضع » كه به معناى فروتنى و كوچكى است ، ديگرى « اخبات » كه به معناى خضوع داشتن و ذليل بودن در برابر حقّ است ، و سوّم « سكينت » كه به معناى آرامش است ; يعنى خداوند تواضعِ خضوعِ با آرامش را در اعماق درون آنان قرار داده است . « وَفَتَحَ لَهُمْ اَبْوَاباً ذُلُلاً اِلَى تَمَاجِيدِهِ ، وَنَصَبَ لَهُمْ مَناراً وَاضِحَةً عَلَى اَعْلامِ تَوْحِيدِهِ » ( و درهاى روانى را به سوى تمجيد خود به روى آنان گشوده است ، و چراغهاى روشنى را براى ارائه نشانه هاى توحيدش به آنان نصب نموده است . ) « ذُلُل » جمع « ذلول » به معناى رام است . « تماجيد » جمع « تمجيد » به معناى حمد و ستايش است . « و فتح لهم ابواباً ذللاً الى تماجيده » خداوند درهاى آسان و رامِ حمد و ستايش خود را براى ملائكه گشوده است ; مقصود اين است كه ملائكه به راحتى به عبادت خدا مشغولند . اين موضوع بر خلاف طبع بشر است ; بشر طبيعتاً دوست دارد آزاد باشد و به اين سادگى حاضر نيست به عبادت خدا بپردازد ، درهاى عبادت و سپاسگزارى و ستايش به راحتى به روى بشر باز نيست و مجاهدت