در اين كه آيا واقعاً وسيله حركت ملائكه بال است يا خداوند از آن تعبير به بال كرده ، از ظواهر آيات و روايات استفاده مىشود كه واقعاً بال است . ( 1 ) به نظر مىآيد اگر وسيله حركت ملائكه چيز ديگرى غير از بال بود همان را نام مىبرد ، چطور مار كه نه پا و نه بال دارد از آن تعبير به ( فمنهم من يمشى على بطنه ) ( 2 ) كرده است ، يعنى و برخى از موجودات با شكمشان راه مىروند ; حضرت امير ( عليه السلام ) هم در اين جمله با صراحت كامل تعبير به « اجنحة » فرموده كه به معناى « بالها » است . پس هيچ جاى اين ترديد نيست كه بگوييم آيا واقعاً بال دارند يا چيز ديگرى است كه از آن تعبير به بال شده است . « تسبّح جلال عزّته » اين ملائكه خداوند را در برابر آن جلال و عظمتى كه دارد تسبيح مىكنند . صفات خداوند بر دو قسم است : يك قسم صفات كمال و جمال ( ثبوتيه ) است مانند علم ، قدرت ، حيات ، اراده و . . . و يك قسم صفات جلال ( سلبيه ) است مانند جسم داشتن ، مركّب و مرئى بودن ، محلّ داشتن و . . . آن اوصافى كه در خدا نيست و وجود آن براى خدا موجب نقص است به آن صفات صفات جلال گفته مىشود . اگر گفتيم « تسبّح جلال عزّته » معنايش اين است كه آنها خداوند را براى منزّه بودن از نقائصى كه دارند تسبيح مىكنند . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته

--> 1 - منهاج البراعة ، ج 6 ، ص 380 به بعد ; همچنين به درس 115 ، اوّل همين خطبه ، علّت نامگذارى آن به اشباح رجوع شود . 2 - سوره نور ، آيه 45