الشيخ المنتظري
527
درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي )
« وَفَتَقَ بَعْدَ الاِْرْتِتَاقِ صَوامِتَ اَبْوَابِهَا » ( و پس از به هم چسبيدگى درهاى بسته را شكافت و از يكديگر جدا نمود . ) « فَتَقَ » از « فَتْق » به معناى شكاف است ، « ارتتاق » به معناى چسبيدن است ; يعنى بعد از آن كه شكافهاى آسمان به هم آمده و به هم چسبيده بودند ، درهاى بسته را شكافت و جدا نمود . « صوامت » جمع « صامت » به معناى ساكت و بدون صداست ، « صوامت ابوابها » از باب اضافه صفت به موصوف است و در اصل « ابوابها الصّوامت » بوده ; يعنى و بعد از آن كه شكافهاى آسمان به هم چسبيده بود و به يكديگر متصل بودند خداوند درهاى بى صدا را گشود و آنها را از يكديگر جدا نمود . و محتمل است مقصود از اين جمله باز شدن آسمان به باريدن و باز شدن زمين به روياندن گياهان باشد . و شايد گشودن درها كنايه از باز شدن راه است كه ملائكة اللّه رفت و آمد كنند ، و از برخى آيات و روايات استفاده مىشود وقتى اين درها گشوده شد شياطين و اجنّه سوء استفاده كرده بالا مىرفتند و از اخبار سماوى استفاده مىكردند ، بعد براى اين كه از رفتن آنها به عالم بالا جلوگيرى شود ، تير شهاب رها مىشود تا آنها طرد شوند ; ( 1 ) و لذا مىفرمايد : « وَاَقَامَ رَصَداً مِنَ الشُّهُبِ الثَّوَاقِبِ عَلَى نِقَابِهَا » ( و بر شكافها و راههاى آسمانها نگهبانانى از شهابهاى تيزرو گماشت . ) « رصد » به معناى كسانى است كه در كمينگاه مىايستند ، و « شهب » جمع « شهاب » ، و « ثواقب » جمع « ثاقبة » به معناى سوراخ كننده و نورانى ، و « نقاب » جمع « نقب » به معناى شكاف است . « اقام رصداً » يعنى خداوند به پا داشته است كسانى را كه در كمينگاهها ايستاده اند « من الشّهب الثّواقب » از شهابهايى كه سوراخ كننده
--> 1 - تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 436 و 437