و ترديدى نيست ( أ فى اللّه شكّ فاطر السّماوات و الارض ) ( 1 ) آيا در خدايى كه خالق آسمانها و زمين است شك و ترديد است ؟ استفهام در اين آيه انكارى است و به اين معناست كه در وجود خداوند شك و ترديدى وجود ندارد . اين آيه در مورد اصل وجود ذات است كه قابل شك و ترديد نيست ، امّا اين كه ذات خداوند به چه كيفيتى است هيچ آيه اى بر آن دلالت ندارد ، ولى صفات خداوند در قرآن و حديث مطرح شده و در مورد آن هم بحث كرده اند . « و استضئ بنور هدايته » و از قرآن طلب نور كن ; يعنى نور هدايت قرآن را براى خود سرمايه قرار بده و هر جا كه خداوند تو را به صفاتى هدايت كرده است همان نور هدايت را بپذير . بى توجّهى به القائات شيطان در امر شناخت « وَمَا كَلَّفَكَ الشَّيْطَانُ عِلْمَهُ مِمَّا لَيْسَ فِى الْكِتَابِ عَلَيْكَ فَرْضُهُ ، وَلاَ فِى سُنَّةِ النَّبِىِّ ( صلى الله عليه وآله و سلم ) وَاَئِمَّةِ الْهُدَى اَثَرُهُ ، فَكِلْ عِلْمَهُ اِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ ، فَاِنَّ ذَلِكَ مُنْتَهَى حَقِّ اللَّهِ عَلَيْكَ » ( و آنچه را كه شيطان به آموختن آن تو را واداشته و در قرآن دانستن آن بر تو واجب نشده و در طريقه پيغمبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) و ائمّه هدى اثرى از آن نيست ، علم آن را به خدا واگذار ، زيرا منتهاى حق خداى تعالى بر تو همين است . ) اگر كسى به تو مىگويد بايد به كنه ذات خداوند پى ببرى و كنه ذات خدا را به دست بياورى ، اين شيطان است كه دارد وسوسه مىكند و به تو القا مىكند و مىخواهد از راه خداشناسى غير مشروع تو را فريب دهد و اغوا كند . حضرت براى بيان اين كه معيار و ملاك در آموختن علم خداشناسى چيست فرموده اند : « و ما كلّفك الشّيطان علمه » آن چيزى كه شيطان ياد گرفتنش را تكليف كرده

--> 1 - سوره ابراهيم ، آيه 10