« فاستدركوا بقيّة ايّامكم » ، « استدراك » به معناى جبران است ; حضرت امير ( عليه السلام ) فرموده است : حال كه چنين است ، پس در باقى مانده ايّام عمر خود گذشته ناپسند را جبران كنيد ، فرمانبرى و اطاعت از شيطان و هواى نفس اشتباه بوده ، پس تو از الآن توبه كن و به سوى خدا بازگرد . « و اصبروا لها انفسكم » و حبس و كنترل كنيد در اين بقيه عمر نفسها و تمايلات خود را از گناهان . « صبر » به معناى حبس است ، « صابر » به كسى گفته مىشود كه نفس امّاره خود را مثلا در معصيت حبس مىكند و نمىگذارد مرتكب گناهان و اعمال زشت شود . « فانّها قليل فى كثير الايّام الّتى تكون منكم فيها الغفلة و التّشاغل عن الموعظة » اين ايّامى كه باقى مانده است و شما بايد نفس خود را حبس كنيد ، نسبت به آن ايّامى كه در آن غفلت داشته و به مواعظ الهى توجّهى نمىكرده ايد ، بسيار اندك است . چهل پنجاه سال از عمر رفته است و در غفلت به سر برديد ، اين چهل پنجاه سال نسبت به باقى مانده خيلى زياد است ; براى اين كه ممكن است اين بقيّه فقط يك لحظه باشد . به نفس امّاره رخصت ندهيد « وَلاَ تُرَخِّصُوا لاَِنْفُسِكُمْ فَتَذْهَبَ بِكُمُ الرُّخَصُ فِيهَا مَذَاهِبَ الظَّلَمَةِ ، وَلاَ تُدَاهِنُوا فَيَهْجُمَ بِكُمُ الاِْدْهَانُ عَلَى الْمُصِيبَةِ » ( و به نَفْسهاى خود مهلت ندهيد زيرا كه اين فرصتها شما را به راههاى ستمكاران مىبرد ، و سهل انگار نباشيد زيرا كه سهل انگارى شما را به مصيبت مىكشاند . ) نفس امّاره هنگام كنترل شدن از انسان رخصت مىخواهد ، شما مىخواهيد توبه كنيد ولى او مىگويد : فعلا جوان هستيد صبر كنيد در اواخر عمر توبه مىكنيد ، مىخواهيد حقوق ديگران را مسترد كنيد مىگويد : باشد براى فلان وقت ،