انسان در جهانِ پس از مرگ « حتَّى اِذَا انْصَرَفَ الْمُشَيِّعُ ، وَرَجَعَ الْمُتَفَجِّعُ ، اُقْعِدَ فِى حُفْرَتِهِ نَجِيّاً لِبَهْتَةِ السُّؤالِ ، وَعَثْرَةِ الاِْمْتِحَانِ » ( و هنگامى كه تشييع كنندگان و مصيبت ديدگان باز گردند ، او را در قبر مىنشانند در حالى كه از وحشت سؤال و لغزش در امتحان آهسته سخن مىگويد . ) در اين قسمت به وضعيّت داخل قبر پرداخته و موقعيّت ميّت را بيان مىفرمايد كه : « حتّى اذا انصرف المشيّع » وقتى تشييع كنندگان از سر قبر به خانه بازگشتند « و رجع المتفجّع » و هنگامى كه مصيبت ديدگان از قبرستان مراجعت كردند ، اين آقاى در قبر تنها مانده « اقعد فى حفرته » در قبر نشانده مىشود « نجيّاً لبهتة السّؤال » در حالتى كه در پاسخ پرسشهاى حيرت انگيز آهسته سخن مىگويد . « نجىّ » از مادّه « نجوى » به معناى سخن آهسته است ، « بهتة » به معناى حيرت انگيز است ; مقصود اين است كه ملائكه موكّل سؤال و جواب از او پرسشهاى حيرت انگيز مىكنند . « و عثرة الامتحان » ، اين جمله از باب اضافه صفت به موصوف است ; يعنى امتحانى كه لغزش آور است . مقصود اين است كه وقتى نكيرين سؤال مىكنند ، ممكن است اين تازه گذشته به گونه اى جواب دهد كه همان جوابها برايش لغزش آور باشد و جهنّم را براى او در پيش داشته باشد . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته