مقصود از « غائباً » انسان است كه از منزل حقيقى خود دور است . « يحدوه » از « حدى » به معناى بردن با سرعت است . « جديدان » به شب و روز گفته مىشود چون آنها مرتّب تازه مىشوند . و « اوبة » هم به معناى رجوع است . مىفرمايد : « و إنّ غائباً » و انسان غايب از وطنى كه « يحدوه الجديدان اللّيل و النّهار » شب و روز او را سوق مىدهند « لحرىّ بسرعة الاوبة » هرآينه سزاوار است كه گويند خيلى زود رجوع مىكند ، يعنى به وطن خود برمى گردد . « وَاِنَّ قَادِماً يَقْدُمُ بِالْفَوزِ وَالشِّقْوَةِ لَمُسْتَحِقٌّ لاَِفْضَلِ الْعُدَّةِ » ( و كسى كه با سعادت و نيكبختى يا شقاوت و بدبختى وارد مىشود ، نيكوترين توشه را نيازمند است . ) « قادم » به معناى كسى است كه شروع به آمدن كرده و در راه است . « فوز » رستگارى ، و « شِقوة » به معناى بدبختى و شقاوت است . بالاخره همه انسانها در حركت به سوى مرگ هستند ، و به آن سرايى هم كه مىرسند يا به رستگارى و خوشبختى مىرسند و يا به بدبختى و شقاوت . حالا فرموده اند : همه اينهايى كه مىآيند « لمستحقّ لافضل العدّة » نيازمند بهترين زاد و توشه هستند . « عدّة » به معناى ابزارى است كه مهيّا مىشود ; قرآن مجيد مىفرمايد : ( و اعدّوا لهم ما استطعتم من قوّة ) ( 1 ) و مهيّا كنيد در برابر دشمنان آنچه مىتوانيد از نيرو . از دنيا بهره اخروى برگيريد « فَتَزَوَّدُوا فِى الدُّنْيَا مِنَ الدُّنْيَا ، مَا تُحْرِزُونَ بِهِ اَنْفُسَكُمْ غَداً » ( پس از همين دنيا توشه برداريد ، چيزهايى را كه فردا خود را به وسيله آن حفظ نماييد . ) « تَزَوُّد » مصدر « تَزَوَّدُوا » به معناى جمع آورى توشه است . « تُحْرِزُونَ » از مادّه

--> 1 - سوره انفال ، آيه 60