خطبه 63 و من خطبة له ( عليه السلام ) : « اَلاَ وَاِنَّ الدُّنْيَا دَارٌ لاَيُسْلَمُ مِنْهَا اِلاَّ فِيهَا ، وَلاَيُنْجَى بِشَىْء كَانَ لَهَا ، ابْتُلِىَ النَّاسُ فِيهَا فِتْنَةً ، فَمَا اَخَذُوهُ مِنْهَا لَهَا اُخْرِجُوا مِنْهُ وَحُوسِبُوا عَلَيْهِ ، وَمَا اَخَذُوهُ مِنْهَا لِغَيْرِهَا قَدِمُوا عَلَيْهِ وَاَقَامُوا فِيهِ ، فَاِنَّهَا عِنْدَ ذَوِى الْعُقُولِ كَفَىْءِ الظِّلِّ ، بَيْنَا تَرَاهُ سَابِغاً حَتَّى قَلَصَ ، وَزَائِداً حَتَّى نَقَصَ » سخنان حضرت در اين خطبه در مورد بىوفايى دنيا و دل نبستن به آن است ، اين دنيا به هيچ كس وفا نكرده و همه چيز آن فانى شدنى و از دست رفتنى است ، مال و ثروت و مقام دنيا براى امتحان به افراد داده شده ; و حضرت امير ( عليه السلام ) هم در اين خطبه به همين مطالب توجّه داده اند . دنيا محلّ آزمايش « اَلاَ وَاِنَّ الدُّنيَا دَارٌ لاَيُسْلَمُ مِنْهَا اِلاَّ فِيهَا ، وَلاَيُنْجَى بِشَىْء كَانَ لَهَا » ( آگاه باشيد كه اين دنيا سرايى است كه هيچ كس از آن به سلامت نمىماند مگر در خود دنيا ، و هيچ كس در آن نجات پيدا نمىكند به چيزى كه براى دنياست . ) اهل معرفت گفته اند باطن اين دنيا جهنّم است ، و كسانى كه در اين دنيا وسائل نجات خود را فراهم نكنند اهل جهنّم هستند و در آن مىمانند . خداوند در قرآن