از شدّت ترس و وحشت انسان از برادر ، پدر ، مادر ، همسر و فرزند خود فرار مىكند . پس مقصود حضرت اين است كه اهل دنيا در قيامت در جهنّم هستند . قيامت يعنى روز نتيجه و حساب « وَاِنَّ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَلاَ حِسَابٌ ، وَغَداً حِسَابٌ وَلاَ عَمَلٌ » ( و به تحقيق كه امروز و اين دنيا جاى عمل است نه حساب و مكافات ، ولى فرداى قيامت روز حساب است نه عمل . ) شايد اين جمله حضرت براى اين باشد كه به مردم بفهماند پس از مردن ديگر جاى عمل نيك و كار خير انجام دادن نيست ، هر كارى مى خواهيد در همين دنيا انجام دهيد ، عمل فردا فايده اى ندارد و يا اصلا فردا وظيفه و تكليفى نيست ، امروز روز عمل است ، امروز شما مكلّف به نماز و روزه و خمس و زكات هستيد ، امروز شما وظيفه امر به معروف و نهى از منكر داريد ، فردا روز حسابرسى و گرفتن پاداش اعمال است ، روز قيامت روز نتيجه است ; اين محصّلى كه براى گرفتن نتيجه امتحانات به دفتر مدرسه مراجعه كرده ، ديگر درس خواندن آن روز براى زياد شدن نمرات در روز نتيجه اثر و فايده اى ندارد ، مى بايست در روزهاى پيش از امتحان مى خواند ; بنابراين روز قيامت روز نتيجه اعمال دوران عمر در دنياست . نه امروز روز مجازات است و نه فردا عمل فايده دارد ، بلكه امروز روز عمل و فردا روز نتيجه است . اين دنيا در حقيقت « متجر » و محلّ تجارت ماست ، و اين عمرى كه خداوند براى بندگان خود مقدّر كرده سرمايه اى است كه بايد در اين محلّ تجارت صرف شود و براى آخرت خود چيزى را اندوخته كند ; اندوخته هاى امروز ما به درد فرداى قيامت مى خورد ، انسانى كه از متابعت هواى نفسانى دست كشيده باشد مىتواند سرمايه عمر خود را در راه سعادت صرف نمايد ، كسانى كه آرزوهاى طولانى ندارند