است يعنى ناسپاس ، خداوند در قرآن مى فرمايد : ( انّ الانسان لربّه لكنود ) ( 1 ) به درستى كه انسان ناسپاس و كنودِ نعمت هاى پروردگار است ; كنود است يعنى جدّيتى كه بايد در انجام وظايف داشته باشد ندارد ، از ريشه همان « كُند » است كه در فارسى به كار مى رود . در بعضى از نسخه ها به جاى « كَنُود » « شديد » دارد ، ( 2 ) يعنى بخيل ، در قرآن مى فرمايد : ( و انّه لحبّ الخير لشديد ) ( 3 ) به درستى كه انسان به خاطر محبّتى كه به خير يعنى مال دنيا دارد بخيل است ، لذا اگر كلام حضرت « و زمن شديد » باشد ، يعنى زمانه اى كه بخيل است . انحراف انقلابيون پس از پيروزى هر انقلابى على ( عليه السلام ) مردم زمانى را كه به خلافت رسيده با مردم زمان پيامبر مقايسه مىكند ، مردم در زمان پيامبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) بخصوص در مدينه داراى خلوص و صفا و از خودگذشتگى بودند ، واقعاً فداكارى و فعاليت مى كردند ، اين خلوص و فداكارى در زمان حضرت على از ميان رفته بود و مردم بيشتر به دنيا اقبال كرده بودند و كمتر به حق و حقيقت توجّه داشتند . انسان وقتى تاريخ را مطالعه مىكند مى بيند انقلابات و تحوّلاتى كه در دنيا پيدا شده معمولا اين گونه بوده است كه يك عدّه از روى ايمان و خلوص قيام كرده و انقلاب مى كنند و تحرّك ايجاد مىشود ; ولى وقتى انقلاب پيروز شد و اوضاع دنيا به نفع آنها شد و حكومت و رياست به دستشان آمد ، خيلى از آنهايى كه در صحنه بودند عوض مى شوند و اهل دنيا مى شوند . اسلام يكى از بزرگترين انقلابهاى جهان بوده است كه به وسيله پيامبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) در عربستان پيدا شد ، كسانى كه در اوّل دور پيغمبر بودند جز فداكارى و خلوص و

--> 1 - سوره عاديات ، آيه 6 2 - شرح ابن ابى الحديد ، ج 2 ، ص 174 ; و منهاج البراعة ، ج 4 ، ص 48 3 - سوره عاديات ، آيه 8