الشيخ المنتظري

482

درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي )

شما كه از خانه خودتان كوفه نمى توانيد دفاع كنيد پس از كجا مى خواهيد دفاع كنيد ؟ وقتى از رهبرى مثل على ( عليه السلام ) با آن همه سابقه در اسلام اطاعت نمى كنيد و همراه او به جنگ با دشمن نمى رويد ، پس از چه كسى مى خواهيد اطاعت كنيد ؟ « الْمَغْرُورُ وَاللَّهِ مَنْ غَرَرْتُمُوهُ » ( قسم به خدا فريب خورده كسى است كه فريب شما را بخورد . ) يعنى شما قابل اعتماد نيستيد . « وَمَنْ فَازَ بِكُمْ فَقَدْ فَازَ وَاللَّهِ بِالسَّهْمِ الاَْخْيَبِ ، وَمَنْ رَمَى بِكُمْ فَقَدْ رَمَى بِأَفْوَقَ نَاصِل » ( و كسى كه شما نصيب او شده باشيد به خدا قسم مثل كسى است كه سهم اخيب نصيب او شده باشد ، و كسى كه بخواهد به وسيله شما با دشمن بجنگد مثل اين است كه با تيرى كه فُوق و سرش شكسته تيراندازى كند . ) « السّهم الاخيب » يعنى سهمى كه ضررش بيشتر است ، « أخيب » أفعل التفضيل از مادّه « خيبة » است ، يعنى خسران و شكست . در جاهليت يك نوع قماربازى معمول بوده كه قرآن از آن به ( أزلام ) ( 1 ) تعبير مىكند . به اين صورت كه شترى را مى كشتند و آن را بيست و هشت سهم مى كردند ، بعد ده چوبه تير برمى داشتند و روى هفت چوبه آن به ترتيب از يك تا هفت سهم مى نوشتند و روى سه چوبه از آن چيزى نمى نوشتند ، بعد ده نفر هر كدام يكى از چوبه ها را برمى داشت ، آنهايى كه روى چوبه هايشان سهمى نوشته شده بود به همان اندازه از شتر سهم مى بردند ، و سه نفرى كه روى چوبه هاى آنها چيزى نوشته نشده بود بايد پول شتر را مى دادند ، ( 2 ) و اسم سهم آنها « سهم أخيب » يعنى سهم پرضرر بود .

--> 1 - سوره مائده ، آيات 3 و 90 2 - تفسير قمى ، ج 1 ، ص 161 ; و مجمع البيان ، ج 2 ، ص 158 ، در تفسير سوره مائده ، آيه 3