ضربه اى خورده بود و نه دست خالى برگشتند ، مال مردم را غارت كردند و افراد را كشتند . بعد حضرت مى فرمايد : اگر كسى از اين غم بميرد . . . « فَلَوْ أَنَّ امْرَأً مُسْلِماً مَاتَ مِنْ بَعْدِ هذَا أَسَفاً مَا كَانَ بِهِ مَلُوماً ، بَلْ كَانَ بِهِ عِنْدِي جَدِيراً » ( پس اگر مرد مسلمانى بعد از اين حوادث از روى تأسف بميرد نبايد ملامتش كرد ، بلكه اين مردن براى او پيش من سزاوار است . ) اين فرمايشات حضرت واقعاً دل انسان را آتش مى زند ، كه چگونه مردم ساكت بنشينند و مهاجمين اين گونه حمله كنند و بكشند و غارت كنند و بدون هيچ گونه خسارت و زخمى پيروزمندانه برگردند . غم جانسوز و نفرين امام ( عليه السلام ) « فَيَا عَجَباً - وَاللَّهِ - يُمِيتُ الْقَلْبَ وَيَجْلِبُ الْهَمَّ اجْتَِماعُ هؤُلاَءِ الْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ ، وَتَفَرُّقُكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ ، فَقُبْحاً لَكُمْ وَتَرَحاً حِينَ صِرْتُمْ غَرَضاً يُرْمَى : يُغَارُ عَلَيْكُمْ وَلاَتُغِيرُونَ ، وَتُغْزَوْنَ وَلاَتَغْزُونَ ، وَيُعْصَى اللهُ وَتَرْضَوْنَ » ( شگفتا ، به خدا قسم دل را مى ميراند و غم و غصه را براى انسان به ارمغان مى آورد هماهنگ و متحد شدن اين قوم در باطلشان ، و تفرّق شما از حقتان ، زشتى باد بر شما ، و غم و غصه هميشه نصيبتان باد ، هنگامى كه شما گشته ايد نشانه تيرهاى دشمن ، آنها بر شما يورش مى آورند و شما بر آنها يورش نمى آوريد ، شما مورد هجوم و جنگ واقع مىشويد و نمى جنگيد و از خود دفاع نمى كنيد ، خدا معصيت مىشود و شما راضى هستيد . ) سكوت شما علامت رضايت شماست ، اگر راضى نبوديد حركتى داشتيد . « تَرَح » يعنى غم و غصه ، و « غَرَض » هدفى را گويند كه به طرف آن تيراندازى كنند . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته