خطبه شصت و هفتم ( 1 ) به نقل از كتاب الغارات ابراهيم بن محمّد ثقفى نقل مىكند ، ( 2 ) و مرحوم خوئى هم در جلد سوّم از شرح نهج البلاغه ذكر مىكند . ( 3 ) خطبه را حضرت موقعى ايراد فرموده اند كه خبر شهادت محمّدبن ابى بكر در مصر ، و فتح مصر توسّط معاويه به حضرت على مى رسد . بعثت پيامبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) « و من خطبة له ( عليه السلام ) » ( و از خطبه هاى حضرت على ( عليه السلام ) است . ) عرض كردم اين خطبه سه قطعه از يك خطبه مفصّل است . امّا قطعه اوّل : « اِنَّ اللهَ بَعَثَ مُحَمَّداً ( صلى الله عليه وآله و سلم ) نَذِيراً لِلْعَالَمِينَ » ( خداى تبارك و تعالى برانگيخت حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله و سلم ) را ترساننده براى همه مردم . ) دين مقدّس اسلام دين جهانى براى همه مردم است تا قيامت . خداوند در قرآن مى فرمايد : ( و ما أرسلناك الاّ كافّة للنّاس ) ( 4 ) نفرستاديم تو را مگر براى همه مردم . اين كلام حضرت كه مى فرمايد : « نذيراً للعالمين » ترساننده همه مردم ، هم از نظر مكان عموم و شمول دارد نسبت به همه كشورها ، و هم به حسب زمان . « حلال محمّد حلال أبداً إلى يوم القيامة و حرامه حرام أبداً إلى يوم القيامة » ( 5 ) آنچه را پيامبر حلال كرده حلال است تا روز قيامت ، و آنچه را حرام كرده حرام است تا روز قيامت . پيغمبراكرم خاتَم النّبيين است ، يعنى مُهر پيامبران است ، و مهر را هميشه در آخر كاغذ يعنى پس از بيان مطلب مى زنند .

--> 1 - شرح ابن ابى الحديد ، ج 6 ، ص 94 2 - الغارات ، ج 1 ، ص 302 3 - منهاج البراعة ، ج 3 ، ص 380 4 - سوره سبأ ، آيه 28 5 - كافى ، ج 1 ، ص 58 ; و بحارالانوار ، ج 2 ، ص 260