پيدا كردى و خدا به تو تمكّن داده است ، به شكرانه اين تمكّن از آن كسانى كه وضعشان بد است دستگيرى كن ، فقط به فكر خودت نباش . « وَلِسَانُ الصِّدْقِ يَجْعَلُهُ اللهُ لِلْمَرْءِ فِى النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْمَالِ يُوَرِّثُهُ غَيْرَهُ » ( و زبان راست ( نام نيك ) در مردم كه خدا قرار دهد ، براى انسان بهتر است از مالى كه براى ديگران به ارث بگذارد . ) كسى كه مالش را در راه خير و كمك به بستگانش ، فقرا و ضعيفان به كار گيرد ، بعد از مرگش آنچه براى او مى ماند زبان راست در بين مردم است ، از او به نيكى ياد مى كنند ، مى گويند خدا رحمتش كند چه مرد خوبى بود ، بيمارستان ساخت ، مدرسه ساخت ، دخترهاى بى سرپرست را شوهر داد ، پسرهاى بيچاره را زن داد ; و اين زبان راست بهتر است براى انسان از اين كه مال و ثروت را باقى گذارد و ارث به ديگران برسد و آنها هم قدر مال را ندانند و چه بسا در راه فحشا و خلافكارى مصرف كنند ، در قيامت هم بايد جوابش را بدهد كه چرا سفره اى را كه خدا براى تو گسترده بود و مى توانستى خويشان ، همسايگان ، فقرا و ضعفا را سر اين سفره سير كنى ، نكردى ؟ و گذاشتى كه بعد از تو ديگران اين مال را آتش بزنند . انسان اگر تمام ثروت دنيا را هم داشته باشد ، همه قدرت دنيا را هم داشته باشد ، رييس جمهور آمريكا هم باشد ، بايد همه را بگذارد و برود ، اگر براى انسان زبان خوش يادگار بماند و مردم از او به نيكى ياد كنند بهتر از آن است كه ثروتى از او باقى بماند . « و منها : ألاَ لاَيَعْدِلَنَّ أَحَدُكُمْ عَنِ الْقَرَابَةِ يَرَى بِهَا الْخَصَاصَةَ أَنْ يَسُدَّهَا بِالَّذِي لاَيَزِيدُهُ إنْ أمْسَكَهُ وَلاَيَنْقُصُهُ اِنْ أَهْلَكَهُ » ( و قسمتى از اين خطبه است كه فرمود : آگاه باشيد عدول نكند كسى از شما از خويشانش ، كه به آنها فقر و بدبختى را مى بيند ، از اين كه فقر آنان را بر طرف نمايد به مالى كه اگر آن را نگهدارى كند زياد نمى شود و اگر آن را خرج كند كم نمى شود . )