الشيخ المنتظري
385
درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي )
« شُهداء » ممكن است جمع « شهيد » باشد ، و ممكن هم هست جمع « شاهد » باشد . منزلهاى شهدا منازلى است كه در قيامت ديگران غبطه اش را مى خورند ; لذا از خداوند مى خواهيم و تقاضا مى كنيم منازلى را كه شهدا دارند به ما بدهد ، يعنى از خدا مى خواهيم كه به ما توفيق شهادت بدهد ، يا اين كه توفيق بدهد هدف شهدا را تعقيب كنيم ، و راهى را كه آنها رفتند برويم و اگر شهيد نشديم اميد هست كه خدا مزدش را به ما بدهد ، براى اين كه حاضر به شهادت بوده ايم و همچون شهيد از خودگذشتگى كرده ايم اما شهادت نصيب ما نشده است . منازل شهدا جايگاه بس بلندى است ، خداوند مى فرمايد : ( و لاتقولوا لمن يقتل في سبيل الله أموات بل أحياء و لكن لاتشعرون ) ( 1 ) به كسانى كه در راه خدا كشته مى شوند نگوييد مرده اند بلكه زنده اند و لكن شما نمى فهميد ; و در آيه ديگر مى فرمايد : ( و لاتحسبنّ الّذين قتلوا في سبيل الله أمواتاً بل أحياء عند ربّهم يرزقون ) ( 2 ) گمان نكنيد كه شهيدان راه خدا مرده اند بلكه زنده اند و پيش خدا روزى داده مى شوند . ما نبايد براى شهدا گريه كنيم ، آنها راه رفتنى را از نزديك ترين راه طى كردند و به هدف رسيدند ، بلكه ما بايد براى خودمان گريه كنيم كه اين سعادت را نداشته ايم . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته
--> 1 - سوره بقره ، آيه 154 2 - سوره آل عمران ، آيه 169