هرچه علم پيش مى رود چيزى از قرآن را كشف مىكند كه براى بشر تازگى دارد . « وَلاَتُكْشَفُ الظُّلُمَاتُ إِلاَّ بِهِ » ( و تاريكى ها بر طرف نمى شوند مگر به قرآن . ) لذا پيغمبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) فرمود : « إذا التبست عليكم الفتن كقطع اللّيل المظلم فعليكم بالقرآن » ( 1 ) وقتى كه فتنه ها روى آوردند به طرف شما مثل تكه هاى شب تاريك ، بر شما باد رفتن به طرف قرآن . يك روايت در مورد اهميّت فتوى چون حضرت على ( عليه السلام ) در اين خطبه راجع به فتوى دادن و اين كه فتوى نبايد از روى قياس و استحسان باشد بلكه بايد طبق قرآن و سنّت و عقل قطعى و اجماع كاشف از قول معصوم باشد ، و ديگر اين كه اگر نظر دو مجتهد در مورد مسأله اى متضاد بود يكى از آن دو خطاست و نمى شود كه هر دو صحيح باشد مطالبى را بيان فرموده اند ، من راجع به عجله كردن در فتوى و فتواى به رأى ، چند حديث يادداشت كرده بودم كه چون وقتى نمانده يكى از آنها را مى خوانم كه اهميت فتوى معلوم شود . سكونى از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مىكند : « قال : قال رسول الله ( صلى الله عليه وآله و سلم ) يعذّب الله اللّسان به عذاب لايعذّب به شيئاً من الجوارح ، فيقول : اى ربّ عذبتني به عذاب لم تعذّب به شيئاً ؟ فيقال له : خرجت منك كلمة ، فبلغت مشارق الأرض و مغاربها ، فسفك بها الدّم الحرام ، و انتهب بها المال الحرام ، و انتهك بها الفرج الحرام ، و عزّتي و جلالي لاعذّبنّك به عذاب لا اعذّب به شيئاً من جوارحك » ( 2 ) : امام صادق ( عليه السلام ) فرمود : رسول الله ( صلى الله عليه وآله و سلم ) فرمودند : خداوند در روز قيامت

--> 1 - اصول كافى ، ج 2 ، ص 599 ، كتاب فضل القرآن ، حديث 2 2 - اصول كافى ، ج 2 ، ص 115 ، باب الصّمت و حفظ اللّسان ، حديث 16