در دستشان بود ، و به كتاب ناطق خدا مثل حضرت على ( عليه السلام ) دسترسى داشته اند ، اما آنها به نحوى حضرت على را از صحنه كنار گذاشتند كه حضرت مى رود دنبال كشاورزى ; بر فرض حضرت على هم خليفه نباشد ، نبايد از صحنه علم كنار گذاشته شود ، اما آنها حضرت را از صحنه علم هم كنار گذاشتند . احتمال سوّم : وجه سوّم براى اين كه بگوييم تصويب درست است اين كه بگوييم : خداوند دينش را ناقص فرستاده ، خداوند فرموده نماز بخوانيد ، حج به جا آوريد ، اما اين كه نماز را شكسته بايد بخوانى يا تمام خداوند نظر نداده ، و محوّل كرده به اين دو مجتهد يا دو قاضى كه تكميل كنند . خداوند اصول احكام را بيان فرموده اما فروع احكام را نظر نداده ، و به پيغمبر وحى نشده و پيغمبر هم حكمى ندارد ، و بر مجتهدين است كه دين خدا را تكميل كنند ، كه البتّه اين را هم نمى توانيم بگوييم . حضرت مى فرمايد : « أَمْ أَنْزَلَ اللَّهُ دِيناً نَاقِصاً فَاسْتَعَانَ بِهِمْ عَلَى إتْمَامِهِ ؟ » ( يا اين كه خداوند دين ناقصى را فرستاده و از مجتهدين براى اتمام آن كمك خواسته است ؟ ) مثل قانون اساسى كه شيوخ و بزرگان تهيه مى كنند ، و نمى توانند تمام خصوصيات و فروعش را بيان كنند ، بعد نمايندگان مجلس مى آيند آيين نامه و قوانين آن را تدوين مى كنند ، حالا كسى بگويد خدا هم اصولش را بيان كرده و باقى را گذاشته تا مجتهدين بيايند با نظر خودشان درست كنند . پيامبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) در خطبه وداعش مى فرمايد : « ما من شىء يقرّبكم من الجنّة و يباعدكم من النّار إلاّ و قد أمرتكم به ، و ما من شىء يقرّبكم من النّار و يباعدكم من الجنّة إلاّ و قد نهيتكم عنه » ( 1 ) هيچ چيزى نيست كه شما را به بهشت نزديك كند و از جهنم دور سازد مگر اين كه به شما دستور آن را داده ام ، و هيچ چيزى نيست كه شما را به آتش نزديك كند و از بهشت دور سازد مگر اين كه من نهى كردم شما را از آن .

--> 1 - اصول كافى ، ج 2 ، ص 74 ، كتاب الايمان و الكفر ، باب الطّاعة و التّقوى