« الْمُحْتَبَسُ فِيهَا بِذَنْبِهِ ، وَالْخَارِجُ بِعَفْوِ اللَّهِ » ( آن كس كه در بلاد شما باشد گرفتار گناه ، و آن كس كه خارج شود مورد عفو و بخشش خدا قرار مى گيرد . ) محيط كه فاسد باشد همه مردم سراغ فساد مى روند . « كَأَنِّى أَنْظُرُ إِلَى قَرْيَتِكُمْ هذِهِ قَدْ طَبَّقَهَا الْمَاءُ حَتَّى مَا يُرَى مِنْهَا إِلاَّ شُرَفُ الْمَسْجِدِ كَأَنَّهُ جُؤْجُؤُ طَيْر فِى لُجَّةِ بَحْر » ( مثل اين كه من به اين قريه شما ( بصره ) نگاه مى كنم كه آب آن را فرا گرفته به صورتى كه از شهر شما مگر كنگره هاى مسجد ديده نمى شود ، همانند سينه مرغى در گرداب دريا . ) « شُرَف » جمع « شرفة » است يعنى كنگره كه بالاترين جاى مسجد است . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته