الشيخ المنتظري
145
درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي )
نگاه نكنند - و به زنهاى مؤمنه هم بگو از نگاهشان بشكنند . « ابصار » جمع « بصر » و منظور ديد چشم است . خدا نمى خواهد بفرمايد چشمتان را ببنديد ، بلكه مى خواهد بفرمايد : خيره نشويد و نگاه هوس آلود نكنيد كه خطرناك است . به هرحال حضرت مى خواهند بفرمايند : تنها جلوى خود را نبين ، آخر ارتش دشمن را هم ببين . ممكن است كسى از دور به طرف شما آيد و از آن دور شما را هدف گيرى كند ، پس همه ارتش دشمن را در نظر بگير ، ولى در عين حال به دشمن و آرايش نظامى او خيره مشو ; زيرا ممكن است كم كم از دورنماى لشكر دشمن تزلزل در تو پيدا شود و بترسى . « وَاعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِاللَّهِ سُبْحَانَهُ » ( و بدان با عمل به همه اين دستورات پيروزى از ناحيه خداوند سبحان است . ) « سبحان » يا مصدر باب تفعيل است به معناى تسبيح ، يا به قول سيبويه اسمى است به معناى تسبيح ; و از نظر تركيب مفعول مطلق نوعى است كه فعل آن محذوف است و در اصل « سبّحت سبحان اللّه » بوده ; يعنى تسبيح مى كنم خدا را تسبيحى كه مناسب شأن اوست . اين كلام حضرت همان حقيقتى است كه خدا به پيغمبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) خطاب مىكند و مى فرمايد : ( و ما رميت اذ رميت و لكنّ اللّه رمى ) ( 1 ) اى پيامبر آن وقتى كه رمى ( تيراندازى ) مى كردى تو نبودى كه تير را به هدف رها مى كردى بلكه اين خدا بود كه رمى كرد ، در صورتى كه پيامبر رمى كرده بود ولى مى خواهد بگويد : اى ارتش مسلمان در عين حال كه تو فعاليت كردى ولى بدان كه پيروزى از ناحيه خداست ، اگر نيروى ايمان دارى همين را هم خدا به تو داده است و شرايط پيروزى را خدا فراهم كرده است .
--> 1 - سوره انفال ، آيه 17