بسم الله الرحمن الرحيم و من خطبة له ( عليه السلام ) [ يذمّ فيها أتباع الشيطان ] : « اتَّخَذُوا الشَّيطَانَ لِأَمْرِهِمْ مِلاَكاً ، وَاتَّخَذَهُمْ لَهُ أَشْرَاكاً ، فَبَاضَ وَفَرَّخَ فِى صُدُورِهِمْ ، وَدَبَّ وَدَرَجَ فِى حُجُورِهِمْ ، فَنَظَرَ بِأَعْيُنِهِمْ ، وَنَطَقَ بِأَلْسِنَتِهِمْ ، فَرَكِبَ بِهِمُ الزَّلَلَ ، وَزَيَّنَ لَهُمُ الْخَطَلَ ، فِعْلَ مَنْ قَدْ شَرَّكَهُ الشَّيْطَانُ فِى سُلْطَانِهِ ، وَنَطَقَ بِالْبَاطِلِ عَلَى لِسَانِهِ » موضوع بحث ما درسهايى از نهج البلاغه بود ، اين خطبه ها خطبه هاى كوچكى مى باشند ، و شايد خطبه هاى مفصّلى بوده و سيّد رضىّ ( رحمه الله ) قسمت هايى از آنها را نقل كرده است ; و بيشتر اينها هم مربوط به جنگ جمل است كه اوّلين برخورد نظامى است كه حضرت على در زمان خلافتش داشته است . به آن جنگ جمل مى گويند زيرا عايشه در اين جنگ سوار بر جمل يعنى شتر نر شده بود . در اين قسمت خطبه هفتم را مورد بحث قرار مى دهيم . خصوصيات مخالفين حضرت على ( عليه السلام ) « اتَّخَذُوا الشَّيطَانَ لِأَمْرِهِمْ مِلاَكاً » ( اين جمعيت شيطان را براى كارهاى خودشان زيربنا گرفته اند . )