ريگ وخاك آن را به آن بيچارگان وگرفتن چيزى مقدارى از آنجا گود شد ودر چهل وهفت سال قبل تقريبا كه اوّل مشرّف شدن حقير بوده به آن آستانه مباركه گودى آنجا تا دو پله رسيده بود وباز زياد شد تا آنكه زماني كه شيخ عالم جليل علّامه عصر خود شيخ عبد الحسين طهراني طاب ثراه به جهت تذهيب قبّه مطهّره واصلاح صحن منوّر به آنجا مشرّف شدند پس از مشاهده آن خرابى وزياد شدن در هر روز وخوف وصدمه رسيدن به أساس عمارت مقرّر فرمودند آنجا را پر كردند تا مقدار دو پله به بالا مانده آن را به آجر گچ محكم نمودند . پس از وفات آن مرحوم چون در سرمايه آن جماعت أوباش به جهت بنائي خللى پيدا شد دوباره آن بنا را خراب كردند وبه دادن ريگ وسنگ آنجا به جهّال زوّار وبردن عوام بىلجام كالانعام را در آنجا به اسم تبرك بازار كسب خود را رونقى دادند وكم‌كم بمنزله چاهى شد واسم آن را چاه صاحب الزمان گذاشته‌اند وجزء مناسك زوّار شد كه بايد به آنجا روند از چاه صاحب الزمان سؤال كنند وبه أنواع بىادبى وجسارت خود را در ميان چاه افكنند ومقدارى ريگ بردارند تمام اين حركات بىاصل وبىپا وخلاف أدب واحترام بلكه در بعضي از مواضع شبهه حرمت دارد ولكن درد جهل را دوائى جز پرسش از عالم يا تنبيه ونهى عالم نيست واين هر دو از ميان رفته وباللّه المستعان ، انتهى بألفاظه . اعتقاد الإماميّة في صاحب السرداب تقدّم تحت عنوان « درجة سامرّاء » ما ينفعك هنا أنّ الإماميّة جميعا تعتقد أنّ الحجّة بن الحسن عجّل اللّه فرجه اسمه اسم رسول اللّه صلّى اللّه عليه واله وكنيته كنيته وشمائله شمائله ، ولد في سرّ من رأى في شهر شعبان سنة 256 من صلب الإمام الحسن العسكريّ عليه السّلام ورحم الطاهرة المليكة نرجس خاتون ، وكان حمله وولادته نحو