محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

476

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

وصفر المنابر وطبري وكمربند براي اسبان كه در زندانها مىبافند وجامهء اشمونى وپيه وپوست آهو وروغن سر واز كرمينيه منديل واز دبوسيه ووذار جامه‌هاى وذارى كه به رنگ مصمت است ، وبرخى سلاطين بغداد را شنيدم كه آن را ديباى خراسان مىخواند ، واز ربنجن جامه‌هاى زمستانى لباده‌هاى سرخ وجانماز وكاسه‌هاى اسپيد روى وپوست ومرير القنب وكبريت ، واز خوارزم سمور وسنجاب * قاقون [ قاقم ] وفنك ودله وروباه وخر پوست وخرگوش رنگين وبز پوست وشمع وتير وتوز وكلاه ، روغن ما هي ودندان ما هي وخزميان ( جند بي دستر ) وكهر وأو كيمخت ( چرم ) وعسل وفندق وباز وشمشير وزره وخلنج وبردگان صقلبى وگوسفند وگاو كه همه را از بلغار آرند وصادر مىكنند . ونيز عناب ومويز بسيار وفراورده‌هاى شير وكنجد وبرد وفرش ولحاف وديباج پيشكش ومقنعهء ابريشمى وقفل وچامهء آرنج ( بازوبند ) وكمانهائى كه جز مردان نيرومند توانائى كشيدن آن ندارند ورخبين وآبگير « 1 » وما هي وكشتى كه مىسازند وصادر مىكنند وهمچنين از ترمذ . واز سمرقند جامهء سيمگون وسمرقندى وديگهاى بزرگ مسين وقمقمه‌هاى خوب وخيمه ( چادر ) وركاب ولگام وتسمه ، واز دزك لباده‌هاى نيكو قبا واز بناكث پوشاك تركستانى ، واز شاش ، زين چرمين نيكو وجعبه وخيمه وپوستها كه از تركستان آرند ودباغى كنند ولنگ وجانماز وبنيقه ( دانه ) ها وتخمه وكمانهاى نيكو وابر پست وپنبه كه به

--> ( 1 ) وسيله‌اى كه بد آن آب ماست ومانند آن را بگيرند .