محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

364

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

منزل‌هاى ميان مصر وويله با جوى سيراب مىشوند . غمر : آبش وحشتناك است ، نزديك آن شن‌زارى هست كه چون مىكنند آب شيرين فراوان از آن برمىآيد . وبير : در زمينى روشن وزيبا است وچاه‌هاى شيرين دارد . اجولى : خدا آبش را نابود كند ، كسى كه از آن بياشامد باد مىكند وچه بسا بميرد . ثجر : گودال آب بسيار ندارد [ سه تا هستند ] وآبشان نيز بدمزه است . عونيد : دو گودال آب نزديك هم است كه آبشان بدمزه است وخود در شن‌زار مىباشد . محدثه : كاريزى شيرين است كه با سنگهاى سياه دورچين شده است . نبك : دو گودال آبند كه يكى از ديگرى شيرين‌تر ، وراه در ميان آن دو مىباشد ونخلستانى دارد . پس از آن نيز يك گودال گل كم آب هست كه نامش را فراموش كرده‌ام . جربى : يك يا دو گودال آب گنديده است در ميان دغل وطرفا عرفجا : دو گودال آب شيرين است در جايى دلگشا وزيبا . مخرى : دو گودال آب است در زمينى سياه ، خدايش زشت داراد كه مردم شتران را نيز مىرماند ومانند نامش ( مخرى ) اسهال آور است ، خواه از آن بياشامى وخواه نان يا خوراك بپزى ! نتيجة يكى است .