محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )
225
أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )
« پرسندهاى جوياى دين ما شد ! كه هيبت روحانيان را ديد » « وزيبائى آشكار ايشان را ! اما ظاهر ايشان با نهان ايشان يكسان نيست » « ايشان افتخارى جز يك مسجد ندارند كه از شأن ايشان برتر مىباشد » « اگر همسايه از ايشان آتش بخواهد تا پايان عمر هم به أو آتش نخواهند داد » « ايشان بر همسايگان شير هستند ، اما دشمن از ايشان نمىترسد » ولى اين آخرين شعر دروغ است ، زيرا كه دشمنان مردم شام هميشه از ايشان ترسناكند . بانياس : شهري در كنار حوله ومرز جبل [ ثلج ] است پر وسيلهتر ومرفهتر از دمشق است ، بيشتر مردم مرزنشين پس از افتادن طرسوس بدست دشمن بدينجا آمدند وآن را بزرگ كردند وهنوز رو به گشايش است جويى با آب بسيار سرد دارند كه از زير كوه ثلج ( يخ ) بر آمده در ميان شهر آفتابى مىشود . اين شهر بندر بار انداز دمشق است ، مردم آن همه چيز را از روستاها [ ى گرم ] در دسترس دارند ولى بد آب است . [ آب شهر از نهريست كه پنبه كارى وبرنج زارها را آب مىدهد ] . صيدا ، بيروت : دو شهر بارودار ، بر كرانه هستند ، همچنين طرابلس ، ولى اين بزرگتر مىباشد [ كوه لبنان از صيدا تا طرابلس مشرف بر كرانه است ] . بعلبك : [ عرقه ] شهري كهن و [ دور از دريا ] است ، بارو دارد ، در درون آن كشتزار هست با شگفتيها ( آثار باستانى ) ومركز انگور