مقتفى سه سال ويازده ماه « 1 » ، سپس مستكفى بسال 333 وقاضى أو أبو عبد اللّه بن أبو موسى ضرير بود . أو را بسال 334 كور كردند ومطيع أبو القاسم فضل را بجايش نشانيدند . همهء اينان پسران معتضد بودند . أو تا سال 363 بر تخت بود پس خود را خلع وپسرش عبد الكريم أبو بكر « 2 » طائع را بجاى خود نشانيد . قاضى أو أبو محمد عبيد اللّه بن أحمد بن معروف مىبود . نخستين كس از * ديلميان كه چيره شد أبو الحسن بن بويه ، سپس پسرش بختيار سپس عضد الدولة سپس پسرش بل كارزار [ أبو كاليجار ] « 3 » سپس پسر بزرگش بو الفوارس مىبودند . خراج : بدانكه مساحت اين سرزمين سى وشش هزار هزار جريب است . عمر خطاب بر هر جريب گندم چهار درم وبر هر جريب جو دو درم وبر هر جريب نخل هشت درم خراج بندى كرده وبر پانصد هزار جوال مهر زده بوده است « 4 » . پس برداشت از سواد عراق به يكصد وبيست وهشت هزار هزار درم رسيد وزمان عمر عبد العزيز يكصد وبيست وچهار هزار هزار درم بود ، ولى حجاج « 5 » توانست هجده هزار هزار - بي صد هزار - هزار درم برداشت كند . ولى بصره وكوفه عشرى

--> ( 1 ) متقى را پس از سه سال وپنج ماه و 18 روز خلافت در 20 صفر 333 كور كردند ( ابن أثير : آن سال ) . ( 2 ) أبو الفضل طائع در 13 ذي قعده بجاى پدر نشست ( ابن أثير : آن سال ) ( 3 ) فهرست ابن أثير ديده شود . براي ريشهء كالنجار يا كاليجار نيز لغتنامه : أبو كالنجار ديده شود . ( 4 ) وعمر خطاب . . . بر پانصد هزار تن آدمي مهر زد براي جزيت ( خردادبه : 14 : 13 - 18 ) بلاذرى 271 : 1 ( دخويه ) . ( 5 ) خردادبه 14 : 21 .