مروه : ميان اينجا وحوراء آتشى در افتاد ، كه چيزها در آن مانند ذغال مىسوخت . حجر : خانه‌هاى مردم ثروتمند در اينجا شگفت‌انگيز است . سر درهاى خود را نقاشى وآذين بندى كرده‌اند [ جائى كه شتر صالح از سنگ بيرون آمد « 1 » در اينجا است ] . طاغيه « 2 » : شهري ويران است در پشت چادرهاى أم معبد . سروات : دژهايش شگفت‌انگيز است . كمران : جزيره‌ايست در دريا وشهري در آنجا هست . آبى شيرين بنام عقل دارد . زندانهاى شاه يمن در آنجا است . اخلاق مردم : مردم مكة جفا پيشه‌اند ، مردم يمن بىنزاكت هستند . مردم عمان كم فروش وزيان‌آور وگنه‌كارند . زنا در عدن آشكار است . مردم أحقاف ناصبي وگنگ هستند حجاز سرزمينى قحط زده وفقير است . قبيله‌ها : از سروات آغاز وبه سوى شام كشيده شده‌اند . پس سرزمين أغرّ بن هيثم وديار يعلى بن أبي يعلى تا سُرْدد وديار عنز وائل در بنى غزيّه وسپس ديار جرش وعتْل وجلاجل « 3 » * وديار شقره است ، كه خثعم « 4 » در آنجايند ، ودر ديار حارث شهريست كه ذنوب خوانده مىشود وبندر آن شرى ناميده مىشود ، سپس در خاك شاكر وعامر ودر بجيله ودر

--> ( 1 ) قرآن 15 : 80 و 54 : 27 افسانهء صالح وشتر أو كه قيدار آن را پى كرد در لغتنامه از تاريخ گزيده وإمتاع الأسماع وحبيب السير نقل شده است . ص 151 . ( 2 ) قرآن 69 : 5 قوم ثمود در شهر طاغيه هلاك شدند . ( 3 ) ياقوت جلاجل را يك بار با نقطه وبار ديگر بي نقطه آورده است . ( 4 ) ص 126 : 16 .