صادق ومستفيد عاشق ، محمد الطوسي رسيد بوسيد « 1 » وبر سر وچشم « 2 » نهاد وگفت ( رباعي « 3 » ) : از نامهء تو ملك جهان يافت دلم * در « 4 » لفظ تو عمر جاودان يافت دلم . دل مرده بدم ، چو نامه بر خوانده شد * از هر حرفى هزار جان يافت دلم . هر چند كه در ما تقدّم صيت « 5 » فضائل « 6 » وآوازهء مناقب آن ذات بي همال « 7 » استماع كرده بود وبمشاهدهء « 8 » خيال « 9 » مبارك ومطالعهء شمائل آن « 10 » وجود بينظير مشتاق شده « 11 » ، وبوصول بخدمت أو نيازمند گشته وروزگار در نيل آن « 12 » مأمول مساعدت مبذول نمىكرد ، همت « 13 » بر آن مىگماشت كه بكتابت راه استفادت « 14 » گشاده گرداند ، وبمراسلت « 15 » بآن حضرت بزرگوار توسّل جويد . ناگاه بخت خفته بيدار گشت ، ومطلوب حقيقي روى نمود ، بايراد خطاب جانافزا « 16 » ومفاوضهء

--> ( 1 ) - ته . ( 2 ) بوسيد . . . چشم : وبر چشم ن . ( 3 ) - ص ته كم . ( 4 ) از ته : وز ن . ( 5 ) صيلت ن . ( 6 ) هر چند . . . فضائل : - ته . ( 7 ) ؟ كم : بيهمتا ن . ( 8 ) وبمشاهد ن . ( 9 ) جمال ته . ( 10 ) شمائل آن : - ته . ( 11 ) شد ن . ( 12 ) اين ته . ( 13 ) هميشه ته : ون . ( 14 ) أفادت ته . ( 15 ) واز مراسلت ته . ( 16 ) افزاى ته ن .