اين سخنان از اين قرار است : فصل 7 شماره 4 ( - ابن العربي ، ص 84 س 10 [ عن ذي النون ] ؛ فصل 16 شماره 7 ( ابن العربي ، ص 247 ، س 1 [ وسئل عن كمال المعرفة بالنفس فقال : سوء الظّن بها ] ) ؛ فصل 52 شماره 6 ( - ابن العربي ، ص 130 س 17 ) ؛ فصل 131 شماره 2 ( - ابن العربي ، ص 121 س 2 ) . 4 . ابن أبي الدنيا در كتاب قصر الأمل ، نسخه خطى ليدن Or . 6126 ( نسخه‌اى جديد كه از روى نسخه‌اى كه در كتابخانه محمد نصيف در جدّه استنساخ شده ؛ رجوع كنيد به : Voorhoeve , Handlist , p . 275 ) ص 8 - 57 ، داستان معروف كرخى را كه در جوامع ، فصل 9 ، آمده است نقل كرده است . در اثر ديگرى از ابن أبي الدنيا به نام كتاب الجوع ، نسخه خطى ليدن Or . 6125 ( نسخه‌اى جديد كه از روى نسخه‌اى به تاريخ قبل از 468 ه . در كتابخانهء مذكور استنساخ شده ؛ رجوع كنيد به : Voorhoeve , Handlist , P . 102 ) با حديثي آغاز مىشود كه در فصل 19 عيوب آمده است . اصلاحيه در عيوب ، فصل 58 ، سطر 3 ؛ كلمهء خ عمى در نسخه خطى يكى از نامهاى أبو عمران موسى بن عيسى البسطامي ، نوهء عموى أبو يزيد بسطامى است ( رجوع كنيد به كتاب اللمع ، أبو نصر سراج ، به تصحيح نيكلسون ، ص 103 ؛ طبقات الصوفية ، سلمى ، ص 67 و 70 و 73 ؛ شطحات الصوفية ، عبد الرحمن بدوي ، قاهره 1949 ، ص 52 ، 89 وصفحات ديگر ؛ مقاله ريتر به نام « Die Ausspru ? che des Ba ? yezi ? d Bista ? mi ? » , Westo ? stl . Abhandlungen R . Tschudi u ? berreicht ويسبادن ، 1954 ، ص 231 ) ريتر مىگويد كه اين كلمه به صورت عمّى تلفظ مىشود ، واگر اين درست باشد متن ما صحيح است ، ولى به نظر مىرسد كه صورت صحيح آن عمىّ باشد ( چنانكه نيكلسون در اللمع آورده ) واين كلمه در متن بايد چنين خوانده شود : عميّا . ( Umayyan ) .