آقا بزرگ الطهراني
495
الذريعة
أي ز سودا ساية بر زلف اياز انداخته * گردن محمود را در دام ناز انداخته وأول غزلياته : أي بأداى حمد تو زمزمه عقل ورأى را * از تو حلاوت سخن طبع سخن سراى را وآخر الديوان يختم برباعية : دلبستهء همت بلندم دارد * در گوشهء فقر پايبندم دارد هر چند كه من قابل بزم تونيم * دوري رفيقان گله مندم دارد ونسخة أخرى منه في ( بنگاله ) كما في فهرسها . وترجم شانى هذا في ( سرو آزاد - ص 28 ) و ( حسيني - ص 172 ) و ( سرخوش - ص 56 ) و ( خوشگو ) و ( تش - 15 ) و ( خز - ص 269 ) و ( تغ - ص 70 ) وله مثنوي تتبع فيه ( مخزن الاسرار ) . كما في فهرس مكتبة دانشگاه تهران ( ج 2 ص 44 ) . والظاهر أن شاني الرومي المتوفى ( 1180 ) والمذكور في أسماء المؤلفين ( ص 415 ) اخذ تخلصه من هذا الرجل . ( 2789 : ديوان شاني شبسترى أو شعره ) من الشعراء المذكورين في ( حديقة الشعراء ) كما نقل عنه في ( دجا - ص 187 ) . ( ديوان شاه آفرين هندي ) مر في ( ص 10 ) بعنوان آفرين . ( ديوان شاه إسماعيل صفوي ) مر بعنوان ديوان خطائي . ( ديوان شاه بابا أصفهاني ) مر في ( ص 226 ) بعنوان حالي . وترجمه في روضة الصفا . ( 2790 : ديوان شاه باز تبريزي أو شعره ) من شعراء القرن الثالث عشر بالتركية . ترجمه في ( دجا - ص 187 ) نقلا عن ( حديقة الشعراء ) . ( ديوان شاه باقر كاشي أو شعره ) ترجمه في ( خوشگو ) ومر في ( ص 122 ) بعنوان باقر كاشي . ( 2791 : ديوان شاه باقر لأرى أو شعره ) وهو ابن الحكيم شاه معصوم . كان كأبيه ماهرا في الطب . أورد ذكره ووالده ، معاصرهما الحزين في تذكرته ( ص 88 ) وعنه في ( لارستان كهن - ص 139 ) . ( ديوان شاه بدخشان ) يأتي بتخلصه ( لعلى ) في اللام . ( 2792 : ديوان شاه بدخشاني ) واسمه ملا شاه . ولد ببدخشان وسافر إلى الهند